Een echte reis

Wanneer Harold een brief van een oud collega krijgt schrijft hij haar gelijk terug.
Maar in plaats van de brief te posten besluit hij , na een geprek over geloof en vertrouwen met een kassa meisje , naar de andere kant van Engeland te lopen om queeste te bezoeken.
Een tocht van 1000 kilometer zonder voorbereidingen.
Tijdens de tocht ontmoet hij vele mensen en blikt hij terug op zijn eigen leven. Zijn rol als werknemer, collega , partner en vader. Gaandeweg de tocht komen er steeds meer details terug.
De ontmoetingen met de mensen om hem heen brengen hem verder op de route. Hij verteld in stukjes zijn verhaal en luisterend naar de verhalen van anderen ontspint langzaam zijn verhaal
Wanneer mensen zich aansluiten bij zijn tocht raakt hij even de focus kwijt,iedereen lijkt zijn vriend maar de verschillende belangen van iedereen maken dat zijn doel ineens een media circus lijkt te worden. maar uiteindelijk herpakt Harold zich en bereikt zijn doel.
Het verhaal trekt je mee in de tocht die hij maakt , zowel de letterlijke pelgrims tocht als de tocht in zijn leven. Het grijp aan en laat je de emotie voelen van de wat naïeve en sociaal onhandige Harold. Je voelt de pijn die het verleden oproept en je raakt vertederd bij het einde.
Een verhaal wat raakt, een verhaal wat je doet afvragen, wat is mijn pelgrims verhaal, wat is mijn vraag in dit leven
Ontroerend .....
De thema's liefde, strijd, verdriet, rouw zijn mooi verweven in het verhaal