“In de beperking toont zich de meester”

Ruim een jaar geleden overleed mijn oud-collega Alexander met wie ik een bijzondere klik had. We ontmoetten elkaar nog eind 2024 en zouden elkaar daarna gauw weer eens treffen, maar helaas haalde de tijd ons in. Zijn vrouw Jacqueline, inmiddels dus zijn weduwe, schreef vanaf zijn dag van overlijden elke dag een verhaal van exact 99 woorden waarin ze treffend en ontroerend haar gevoelens na het verlies van haar man tot uitdrukking gebracht. Via Schrijven Online volgde ik haar verhalen die me telkens opnieuw raakten. De ene keer werd ik er verdrietig van, een andere keer toverden haar woorden een glimlach om mijn mond. In haar bundel “In 99 woorden” zijn in totaal 99 van haar ultrakorte verhalen over gemis, liefde en blijven voelen samengebracht. Bij elkaar schetsen ze een openhartig beeld van hoe verdriet en gemis er in de praktijk uit kunnen zien en hoe rouw deuren sluit, maar ook nieuwe deuren opent. Dankzij de verhalen van Jacqueline heb ik niet alleen op afstand kennis gemaakt met haar, maar heb ik ook mijn oud-collega Alexander beter leren kennen. “In de beperking toont zich de meester”, zei Goethe ooit. Dat gezegde is zeker van toepassing op de schrijfstijl van Jacqueline, die door haar dagelijks zichzelf opgelegde ‘rantsoen’ van 99 woorden zin en betekenis geeft aan elk woord dat ze gebruikt.