Te veel van het goede

Het verhaal van deze thriller is goed bedacht. Een moordenaar kopieert moorden van bekende seriemoordenaars. Eén van zijn eerste slachtoffers zijn een politieman en zijn vrouw. Als de vrouwelijke hoofdpersoon ook met de moordenaar te maken krijgt, probeert ze samen met de politieman de moorden op te lossen. Dat gaat niet vanzelf.

Helaas bevat het boek veel elementen die teveel van het goede zijn. Seks verkoopt, maar moet dat de reden zijn om je boek er keihard mee te beginnen? Die vrijpartij blijkt uiteindelijk een functie in het verhaal te hebben, maar al de andere keren zijn niet nodig.

De vrouwelijke hoofdpersoon is bijzonder. Ze heeft een heel zeldzame aandoening , die bij minder dan 1 op de miljoen mensen voorkomt. En haar geval is extra zeldzaam omdat zij normaal begaafd is, wat niet bij deze ziekte hoort. Ze heeft een bijzondere manier om hiermee om te gaan. Ze heeft een bijzondere aantrekkingskracht op twee mannen in het boek. Je kunt ook te bijzonder zijn.

De mannelijke hoofdpersoon is bijzonder. Hij is het slachtoffer van de moordenaar, hij houdt zich niet aan regels, hij heeft een verslaving, hij is haast een karikatuur van "ruwe bolster, blanke pit".

Omdat de karakters 'over the top' zijn, leef je niet makkelijk met ze mee. Zowel de slachtoffers als de dader zijn decorstukken van een matig toneelstuk. Het verhaal is niet slecht, maar je wordt er ook niet warm van. En helaas moest er van de schrijver nog een bijzonder slot aan het boek worden toegevoegd. Van mij had de schrijver het laatste hoofdstuk moeten schrappen; dit hoofdstuk maakt het boek minder in plaats van beter.