Positief levensverhaal van een Nobelprijs winnaar

Ongebroken is de in 2006 gepubliceerde autobiografie van Wangari Maathai (1 april 1940 - 25 september 2011). In 2004 kreeg zij de Nobelprijs voor de Vrede.
In de eerste plaats is dit het levensverhaal van Wangari. Beginnend bij haar geboorte tot en met het winnen van de Nobelprijs neemt ze de lezer mee door haar jeugd, scholing, huwelijk, scheiding en haar activiteiten voor milieu, vrouwenrechten en democratie. Ze schrijft vlot en met liefde voor de mensen in haar leven. Ook personen die haar het leven hebben zuurgemaakt, zoals haar ex en president Moi van Kenia, worden met respect beschreven. Uit het hele verhaal komt ze naar voren als een vechter, die problemen bewust opzoekt om ze op te lossen. En ze is een doorzetter, vol energie, die leert van haar fouten.
Ongebroken is ook een verslag van wat er met een land gebeurt wanneer alle normen en waarden van buitenaf opeens veranderd worden. De Engelse kolonisatie leidt tot het ontstaan van een volledig andere manier van denken. Wangari schrijft: “In de culturen van onze voorouders werd de natuur van Kenia op allerlei manieren beschermd. Vóór de komst van de Europeanen beschouwde men in Kenia een boom niet als bron van timmerhout, een olifant als drager van kostbaar ivoor, een cheeta als een mooi , verkoopbaar bontje. Maar toen Kenia werd gekoloniseerd en de Europeanen kwamen met hun kennis, technologie, religie en cultuur – voor ons allemaal nieuwe zaken – bekeerden we ons tot de geldeconomie. Alles werd gezien in termen van financiële opbrengst. En, zoals we zouden ontdekken, als je iets kunt verkopen, hoef je het niet meer te beschermen.” (blz. 245-255). Na de onafhankelijkheid van Kenia zijn corruptie en onderdrukking normaal. Veel verhalen uit Ongebroken gaan over de problemen die door de kolonisatie zijn ontstaan, en die tot aan het einde van het boek bleven doorwerken.
Wangari Maathai is het bewijs dat één persoon het verschil kan maken. Haar boek is inspirerend en zeker de moeite waard.