Winslow weet mij al twee boeken het verhaal in te trekken

Na het steengoede eerste deel begon ik direct aan het tweede boek van Don Winslows’ trilogie met Danny Ryan. En opnieuw weet Winslow mij vanaf de eerste pagina te pakken en niet meer los te laten. Geen enkel moment voelt het verhaal langdradig of slepend. De vaart blijft erin.

Wat vooral indruk maakt, is hoe geloofwaardig en gelaagd de personages zijn. De dialogen voelen natuurlijk, alsof je er continue bij bent. Knap is hoe Winslow het voor elkaar krijgt dat je de rauwe en harde criminele wereld van Danny Ryan voelt en tegelijkertijd zijn menselijkheid ziet en Danny daardoor voor de lezer vooral een sympathiek personage wordt. Iedere keer dat ik het boek moest wegleggen (want tja, ik heb ook andere verplichtingen), dacht ik bij mezelf: nog een paar pagina’s, nog even het begin van dit nieuwe hoofdstuk…

In een tijd van een tv vol streaming apps en een smartphone boordevol social media, ben ik snel afgeleid én zijn er zoveel andere ‘verhalen’ om te kijken en te luisteren. En toch verlangde ik dan naar verder lezen in dit boek. In deze tijd met zoveel andere afleidingen weet Winslow al twee boeken lang mij als lezer in een verhaal trekken en daar vast te houden. Dus snel door naar boek drie.