Recensie De jongen die demonen zag

De jongen die demonen zag, Carolyn Jess-Cooke
Een hartverscheurende roman voor de liefhebbers van Kamer van Emma Donahue, Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon en De wijde hemel van Alice Sebold.

`Ik heet Alex. Ik ben tien jaar. Ik hou van gebakken uien op toast en ik kan veertien minuten aan een stuk op de achterpoten van mijn stoel balanceren. En ik kan demonen zien. Mijn beste vriend is er een. Hij heet Ruen. Hij houdt van Mozart, tafeltennis en brood-en-boterpudding. Mijn moeder is ziek. Ruen zegt dat hij haar kan helpen. Alleen wil hij dat ik iets heel ergs doe. Hij wil dat ik iemand vermoord.’ De jongen die demonen zag is een aangrijpende en hartverwarmende roman over een tienjarig Iers jongetje dat zegt dat hij demonen ziet, en over de vrouwelijke psychiater die vastbesloten is hem te redden.

Een boek wat je niet zomaar loslaat, het blijft voortdurend in je gedachten. Maar ook een boek dat je niet in een keer uit wilt lezen. Daarvoor is het te indrukwekkend en het onderwerp te heftig. Echter het boek wordt nergens deprimerend, de schrijfstijl is boeiend en meeslepend. We volgen Alex, een jongen van tien jaar die mogelijk lijdt aan een psychose. Een jongen die je in je hart sluit, zo levensecht beschreven. Zijn moeder, Cindy heeft herhaaldelijk een zelfmoordpoging gedaan. Cindy is herhaaldelijk bloot gesteld aan misbruik in haar leven en uiteindelijk in een pleeggezin opgenomen. Op zeer jonge leeftijd raakt ze zwanger en krijgt ze Alex. Het gezin groeit op in een arme buurt in Belfast. Alex wordt behandeld door Anya, een kinderpsychiater die haar dochter Poppy heeft verloren aan jeugdschizofrenie. Komt haar professionaliteit in het geding als ze Alex gaat behandelen? In hoeverre speelt projectie een rol. Kan ze de dood van Poppy en de behandeling van Alex scheiden? Tenslotte is er Michael, een maatschappelijk werker die erg begaan is met Alex. Alle mensen in het boek hebben in meer of mindere mate te maken gehad met de gewelddadigheden in Noord-Ierland, “the Troubles”. Hun leven is getekend door de ervaringen die ze meegemaakt hebben.
Alex is getuige geweest van een aanslag die zijn vader heeft gepleegd en vanaf dat moment verschijnen er demonen in zijn leven. Wat zich dan ontspint, is een verhaal van liefde, vergiffenis en spijt. Kan iemand wiens leven getekend is door traumatische gebeurtenissen kansen krijgen en creëren. Dit is zo prachtig beschreven dat je als vanzelf een band krijgt met deze mensen die je meesleuren in het verhaal. Alex heeft mijn hart gestolen!
De rol van Jojo, een vrouw die erg begaan is met kinderen die zoals ze het zegt “een bontgekleurd huiselijk leven” hebben is zeker ook bijzonder te noemen. Ze heeft een project opgezet waar deze kinderen een rol spelen in een moderne, bewerkte versie van Hamlet. Achterliggende gedachte is de bezielende kracht om de kinderen te laten dromen.
Al deze ingrediënten zorgen ervoor dat dit een prachtig, meeslepend boek is die je gelezen moet hebben. Dit boek krijgt van mij 4.5 sterren!