Recensie Villa Triste

Villa Triste door Lucretia Grindle
Tijdens de Tweede Wereldoorlog worden de zusjes Caterina en Isabella Cammaccio gedwongen de moeilijkste beslissingen van hun leven te nemen waarvan de consequenties nog jarenlang zullen doorwerken. Veertig jaar later moet Alessandro Pallioti een merkwaardige moordzaak op een oude man oplossen. De vermoorde man blijkt een held voor de verzetsleden van de Tweede Wereldoorlog te zijn geweest. Hij is doodgeschoten en er is zout in zijn mond gepropt. Hoe meer Pallioti zich in de zaak verdiept, des te meer komt de geest van de oorlog tot leven. Als hij het dagboek van Caterina tussen het bewijsmateriaal vindt, wordt een ontstellende geschiedenis van het verzet en het leven van twee zussen opgerakeld.
In dit boek dat geen moment uit mijn gedachten is geweest spelen twee verhaallijnen, een verhaallijn speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog, in Italië waar in 1943 een wapenstilstand met de geallieerden bekend werd gemaakt. Hierdoor was Italië in de herfst van 1943 in tweeën geknipt. In het zuiden bevonden zich de Amerikaanse en Britse legers, bijgestaan door restanten van het oude koninklijke Italiaanse leger, en de regering-Badoglio, onder geallieerd toezicht. In het centrum en het noorden van het land vestigden de Duitsers een terreurregime, met martelingen, willekeurige arrestaties, represailles, executies van partizanen en gijzelaars, daarbij nijver geholpen door Mussolini's stroman-regering. Twee zussen, Caterina en Isabella Cammaccio, ogenschijnlijk gewone vrouwen, voeren ongewone daden uit. We lezen het ontstellende verhaal van de familie Cammacio en hun partizanenstrijd door middel van dagboekfragmenten. Deze manier vind ik zeer confronterend, het verhaal gaat onder je huid zitten maar de verhaaltrant van Lucretia Grindle is nergens beklemmend maar juist intrigerend. Een boek wat je in de greep houdt en waarvan ik het erg jammer vond toen ik de laatste bladzijde omsloeg.
De tweede verhaallijn gaat over de moord op twee oud partizanen en speelt zich af in Florence in 2006. Inspecteur Alessandro Pallioti is er van overtuigd dat de moorden verband houden met de gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog. Hij wordt hierin gesterkt doordat hij een rood dagboekje van Caterina Cammaccio vindt in het huis van een van de vermoorde verzetshelden. Zijn collega’s delen zijn mening niet en hij voert een privé onderzoek uit. Hij wordt bijgestaan door een Amerikaanse vrouw, Eleanor Sachs, een vrouw van Italiaanse afkomst die op zoek is naar haar Italiaanse opa en op deze wijze bij Pallioti terecht komt.
Het verhaal springt van Florence in de oorlogstijd naar het Florence van 2006 zonder dat dit ook maar een moment storend is. Langzaam wordt duidelijk wat deze twee zaken met elkaar te maken hebben en de ontknoping is ronduit verrassend. Een boodschap die in het boek zit is dat er niet alleen dappere mannen zijn maar ook dappere vrouwen. Dit boek vind ik tot nu toe tot een van de beste boeken van 2012 behoren en dit boek krijgt van mij dan ook ruim 5 sterren.