Hartverscheurend en krachtig verhaal!

De zomer van 1944 in een wijk in Newark USA, in een snikhete zomer, is Bucky Cantor de zomercoach voor de jeugd van een school voor alles wat met sport te maken heeft. Bucky is een van de weinige jonge mannen in deze zomer die niet is ingezet in de strijd tegen Nazi Duitsland. Zijn slechte zicht houdt hem thuis en knarsetandend heeft hij zijn vrienden zien vertrekken.
Ondanks de hitte is het dagelijks de ene partij na de andere op het sportveld tot het schemert en de moeders roepen voor het eten. In de warme maanden is er gevaar voor polio en al in juni zijn Alan en Herbie met gierende sirenes in het ziekenhuis beland en is al de volgende dag Alan dood. Er is niet veel bekend over de ziekte en behalve isolatie en plaatsen in een ijzeren long is er geen remedie. En bijna dagelijks vallen de volgende slachtoffers van de polio onder de jongens van Bucky. Er wordt gewezen naar mogelijke daders, er zijn verdachtmakingen en soms is Bucky niet meer welkom bij rouwende gezinnen.
Dan vraagt zijn vriendin of hij een zomerkamp, waar zij ook verblijft, komt versterken en dat geeft hem een escape. Maar ook daar breekt na enkele dagen polio uit, hoe is dat daar terecht gekomen?
Als Bucky zelf polio krijgt en ternauwernood overleefd is naast polio ook de schuldvraag een blijvende, allesoverheersende pijn die hij zijn verdere leven meedraagt.