Wat had ik dit boek ook al graag als kind willen lezen!

Ken je dat gevoel, dat je een kinderboek leest als volwassene en had gewild dat dit boek er was geweest toen jij nog kind was? Nou, De wonderverteller is er zo eentje. En daar mee wil ik zeker niet zeggen dat dit boek alleen voor kinderen is, want wat heb ik er ook van genoten.

Vanaf de eerste bladzijde neemt Dijkstra je mee de oude wereld in. Hoofdstuk 1 heet Buitelzinnen, en daarmee maak je iedere lezer toch eigenlijk al nieuwsgierig. Dan vergeet ik nog de wereldkaart op het begin, met de routes van al Marco zijn reizen. Die is trouwens van de hand van Djenné Fila, en haar overige illustraties in het boek maken het compleet. De Gouden Griffel en het Zilveren Penseel zijn meer dan verdiend.

Natuurlijk is Marco Polo stoer, en avontuurlijk, en een durfal. Maar onze andere hoofdpersoon moet niet voor hem onder doen, blijkt al snel. Want Topina is net zo moedig, en wat heeft dat meisje een heerlijk inlevingsvermogen. Samen met haar droom je weg bij alle belevenissen die Marco vertelt, en die worden neergepend door de schrijver Rustichello, waar we ook al snel kennis mee maken in het boek.

Van Genua naar Jeruzalem, en naar de uiterste hoeken van Azië, op kamelen of over een woelige zee. Wat maken we in dit boek een heerlijke reis. Ook als volwassene doe je hier nog kennis van op. Wat mij betreft een knappe prestatie van de auteur, om lezers van alle leeftijden te kunnen boeien.