Stijlicoon vormt het tweede deel in de serie ‘The Brooklyn Girls’. Dit verhaal gaat over de tweeëntwintigjarige Angie. Stijlicoon is te lezen zonder Beginnersgeluk te hebben gelezen. Waar het eerste boek gaat over Pia, vertelt Stijlicoon het verhaal van haar huisgenoot Angie. Het derde boek, waaraan Gemma Burgess al druk aan het schrijven is, zal gaan over de derde huisgenoot: de lieve Coco.  

Als de mooie blonde Angie te horen krijgt dat haar ouders gaan scheiden, slaat ze helemaal door. Ze stort zich volledig in de wereld van de drank, drugs en seks. En wanneer het haar ook niet lukt om haar droom om in de mode te werken te verwezenlijken, dwaalt ze nog verder af. Haar rijke ‘BFF’ Stef neemt haar mee naar exclusieve feesten, de hipste bars en dure jachten, waar de drank en drugs in overvloed zijn. Maar als ze op een dag alleen wakker wordt in een peperdure hotelkamer, terwijl ze zich niets meer van de nacht kan herinneren, vindt ze een gebruikt condoom in het toilet. Hierdoor besluit ze dat er toch echt iets moet gaan veranderen in haar leven.  

In vergelijking tot Beginnersgeluk heeft Gemma Burgess geleerd wat te doseren met sex, drugs & rock ‘n roll. De grove stijl die ze in Beginnersgeluk hanteerde, is gelukkig wat afgezwakt. Nog steeds nemen deze onderwerpen wel een plek in het boek in. Maar in de juiste mate, waardoor het niet gaat storen.  

Burgess weet je te boeien met haar directe schrijfstijl. Lekker korte hoofdstukken met aan het eind een cliffhanger zorgen ervoor dat je moet blijven lezen en Stijlicoon onmogelijk kan wegleggen. Het personage Angie is herkenbaar en zo goed uitgewerkt dat ieder meisje zichzelf hier wel in herkent. Af en toe is ze wat klunzig en ben je benieuwd wat de naïeve 22-jarige zich nu weer op de hals heeft gehaald. De worsteling van Angie met zichzelf is duidelijk zichtbaar. De schrijfster weet echt hoe ze een sterk personage moet creëren.  

Soms is de vertaling in Stijlicoon wat vreemd. Zoals ‘Het spijt me dat Meet a Dude Day een sof is geworden.’ Wat wordt er bedoeld met ’sof’? Of ‘i.e.’, waarmee ‘bijvoorbeeld’ wordt bedoeld. En vele uitdrukkingen zijn letterlijk vertaald vanuit het Engels naar het Nederlands: ‘Beoordeel een boek niet aan de cover.’ Dit is zonde.  

Stijlicoon is wel voorspelbaar, maar dit heeft ook zijn charme. Het boek is zo leuk, maar daardoor ook zo uit. Het geeft de lezer ontspanning en een ontsnapping aan de werkelijkheid. Aan romantiek is in dit boek ook geen gebrek.  

Lekker wegduiken in een no-nonsense boek met typische vrouwenproblemen? Kies voor Stijlicoon. De lekkere directe schrijfstijl boeit en het hoofdpersonage is echt, inclusief haar onzekerheden. Makkelijk leesbaar, humoristisch, en recht door zee.  

Reacties op: Een goede, nog betere, opvolger