YAY or NAY: Het Dodenhuis

op 13 juni 2018 door

Sarah Pinborough keert terug met een thriller: Het Dodenhuis. Brechtje, Tinke, Merel, Manon, Elke en Claudia mochten dit boek lezen voor een Yay or Nay. Natuurlijk zijn de verwachtingen erg hoog na haar hit 13 Minuten, maakt Sarah deze verwachtingen waar?

Verwachtingen

Merel had hoge verwachtingen van dit boek, aangezien ze van thrillers houdt en genoot van 13 Minuten. 'Ik weet niet of ik Het Dodenhuis als thriller zou bestempelen hoor, daarvoor heeft het te weinig spanningsopbouw. Ik vind het meer een coming-of-age verhaal. De hoofdpersoon, Toby, is op zoek naar zijn geluk, zoent voor de eerste keer, houdt voor de eerste keer van een meisje en ontdekt wat dierbaar voor hem is.'

Ook Claudia had hoge verwachtingen bij dit boek. '13 Minuten was zonder twijfel een van mijn favoriete boeken van vorig jaar. Niet gek dat ik daarom ook hoge verwachtingen had bij dit boek. Ik kon niet wachten om te beginnen met lezen en te ervaren hoe goed dit boek zou zijn.'

Elke had net als de andere twee een heel ander boek in gedachten, wanneer ze dacht aan Sarah Pinborough's volgende boek. '13 minuten was echt een mega goede thriller, dus had ik verwacht dat haar tweede boek ook zoiets zou zijn. Maar dat was het helemaal niet. Toch had ik hoge verwachtingen!'

Tinke had geen idee waar het boek over ging. 'Ik heb de omschrijving van het boek niet gelezen. Hiervoor kies ik bewust omdat ik vaak te veel verwacht. Ik ben blind het boek ingegaan. Zelfs toen heb boek binnen kwam heb ik de achterkant niet gelezen. Overigens heb ik tijdens het lezen wel het boek opgezocht en de omschrijving gelezen en wat recensies.'

Manon is het boek blind ingegaan. "Ik heb 13 minuten wel gelezen en ook echt van genoten. Na het zien van de voorkant leek me dit een perfecte opzet voor nog een geweldige thriller."

Schrijfstijl

Claudia vond de schrijfstijl erg simpel, op sommige momenten zelfs zo vereenvoudigd dat het leek alsof het boek voor jongere kinderen geschreven was. 'Dit vond ik erg verwarrend, aangezien sommige onderwerpen juist beter passen bij een wat ouder publiek.'

Op dat vlak is Elke het zeker met Claudia eens. 'Anders dan 13 minuten kwam dit boek veel jeugdiger over. Niet per se in de gedachtes en het gedrag van de personages, maar de schrijstijl was inderdaad heel erg simpel. Ik had het boek dan ook in één dag uit, wat zelfs voor mij snel is.'

Ook Tinke is het eens met Claudia. 'Voor mijn gevoel is dit een vrij simpel boek. Het lees vrij snel en niet erg diepgaand. Ik heb geen andere boeken gelezen van deze schrijfster, dus ik kan het helaas niet vergelijken.'

Manon vond het eveneens een simple schrijfstijl. "Als je even de tijd er voor neemt heb je het boek zo uit." Wat Claudia vertelt over de verwarring tussen een boek voor jongere kinderen en oudere thema's die in het boek voorbij komen kan Manon zich ook heel erg in vinden.  

Verhaalloop

'Het boek begint goed; een mysterieus huis met 'Defecte' kinderen, waardoor je je afvraagt wat er aan de hand is en wat er gaat gebeuren', vertelt Claudia. 'Maar net als met de schrijfstijl, vond ik het hoofdpersonage Toby ook maar erg moeilijk te begrijpen. Sommige gedachten van hem zijn heel kinderlijk, terwijl hij op andere momenten juist extreem volwassen overkomt. Dit maakte het voor mij erg moeilijk om met hem mee te leven en geïntereseerd te blijven in zijn verhaal.' Ook vond Claudia de flashbacks maar weinig toevoegen. 

'Persoonlijk vond ik het een intrigerend verhaal. Defecte kinderen. Een groot landhuis. Een mysterieuze ziekte. Maar het was het nét niet. Er was zo weinig diepgang... en het verhaal ging nergens naar toe. Het enige plot wat ik kon ontdekken was de relatie tussen Toby en Clara, maar zelfs die was heel ondermaats geschreven en héél erg insta-love achtig. Ook de beslissing die Toby aan het eind nam vond ik zo'n cliché en echt heel erg nep... Kortom: ik was niet onder de indruk,' vertelt Elke.

'Ik kan niet al te veel goeds zeggen over dit boek. Het heeft zoals Claudia al aangeeft een mysterie. Maar ik vind het niet goed uitgewerkt. Het is niet diepgaand genoeg. Ik weet te weinig na het lezen van dit boek, bijna even veel als toen ik aan het boek begon. Er zijn te veel vragen die niet beantwoord zijn. Vragen zijn goed, maar niet zoveel vragen.' vindt Tinke.

Oordeel

Merel: Voor mij zit dit boek écht op het randje. Het verhaal verliep wat traag en was soms wat saai, maar het eind maakt een hoop goed, al zit je nog met een hoop vragen. Dit boek krijgt echter een NAY van mij, ik zou het niet per se aanraden. 

Claudia: Ik vond dit op zich wel een leuk verhaal, maar niet erg spannend of bijzonder. Ik had niet het gevoel dat ik per se verder wilde lezen of wilde weten wat er met de personages zou gebeuren. Het einde van het boek was voor mij juist een minpunt. Doordat ik niet met Toby mee kon leven, kon ik zijn keuzes op het eind ook niet goed begrijpen en waarderen. Hoewel ik eerst nog erg aan het twijfelen was tussen Yay of Nay, heeft het einde mij over de streep getrokken om er toch een NAY van te maken.

Elke vond dit een bijzonder maar teleurstellend boek. 'Het was het gewoon niet. Misschien als het beter uitgewerkt was, en niet zo hevig gefocust was op het liefdesaspect, dat het dan beter was geweest. Maar nu was het gewoon niet goed. Ik bedoel, het las fijn weg en sommige personages, als Will en Louis, waren echt geweldig, maar voor de rest waren er niet echt pluspunten. Dit verhaal is een serieuze teleurstelling.' Vandaar dat ze het ook een NAY geeft.

Tinke: Ook ik ga voor de NAY. Het boek heeft mij niks gegeven. Het heeft wel iets, maar het iets is niet diepgaand genoeg. De uitwerking mist iets. Het concept is echt leuk en heeft iets, maar de uitwerking had beter gekund. Een beetje een teleurstelling. Tijdens het lezen hoopte ik op meer informatie over de belangrijke zaken zoals DEFECT zijn. Maar helaas viel het erg tegen. 

Manon: Ik zal ook niet een ander oordeel geven dan een NAY. Het was niet een nieuw concept en ik vond sommige scene's ook niet heel geschikt voor het boek dat het was. Ik vond Toby niet aardig en heb me niet gehecht aan hem door het boek heen. 

Ons oordeel: 100% NAY!

Oei, wij waren niet erg enthousiast over dit boek... Heb jij Het Dodenhuis gelezen, laat hieronder dan weten wat je ervan vond! En voor degenen die dat niet hebben gedaan: Ga je hem nog lezen?



Reacties op: YAY or NAY: Het Dodenhuis

Meer informatie

Gerelateerd

Over

Sarah Pinborough

Sarah Pinborough

Sarah Pinborough (1972) is prijswinnend schrijver van boeken en televisieseries, onder meer voor de BBC. Het Engelse manuscript van Wat jij niet ziet werd verkocht na een duizelingwekkende v...