Lezersrecensie
Mijn naam is Nadra Elle van Rijn
Wie weet het nog, wie kent haar naam, herinnert de uitzending ‘De tijd stond even stil’, de doden, gewonden van de opstand in Singapore 1950?
Wie is Bertha Hertogh, geboren in Tjimahi, Java Indonesië op 24 maart 1937?
Over haar indrukwekkend leven schrijft Elle van Rijn;
'Het eerste fragment wat we keken was Op losse groeven, van Chiel Montagne. Het was een van de gelukkigste momenten uit mijn leven'
Schrijfster van Rijn is op zoek gegaan naar het meisje die als jongen geboren had moeten worden, ze is dan al ongewenst.
Ze wordt door haar familie genegeerd, gepest en geslagen, Nadat haar vader tijdens De Tweede Wereldoorlog door de Jappen werd opgepakt wordt Bertha door haar moeder ‘weggedaan’. Het is 1942, Bertha is vijf jaar.
Ze wordt in Bandung streng opgevoed door de Maleisische Aminah, ze wordt besneden, bekeerd tot de Islam en haar naam veranderd in Nadra. Het meisje heeft geen keuze, ze wordt opgesloten, gestraft en moet tijdens de oorlog toezien hoe de Jappen gevangenen wreed mishandelen.
Toch wordt door Bertha alle aandacht van Aminah, haar verzorging, de giften, scholing, haar levenswijze opgevat als liefde.
Als ze na de oorlog in Singapore aankomt en wordt opgeëist door haar biologische ouders met een omvangrijk proces tot gevolg is ze op dertienjarige leeftijd ernstig beschadigd.
Haar gedwongen verblijf bij haar biologische ouders in Nederland en daarna bij haar eerste echtgenoot zijn zeer zware en verschrikkelijke tijden, pas op latere leeftijd is het mogelijk om haar eigen krachten te ontdekken, haar eigen waarde terug te vinden.
Ik heb met tranen in mijn ogen de laatste bladzijdes gelezen van ’Mijn naam is Nadra' prachtig, mooi en ontroerend slot.
Het is een boek over een onvoorstelbare geschiedenis. Als het niet gearchiveerd zou zijn, geen filmbeelden bewaard waren gebleven, geen krantenknipsels over waren, geen mensen die haar levensverhaal konden bevestigen, zou ik het nooit geloofd hebben.
Aan de hand van feiten laat schrijfster Elle van Rijn niets aan de verbeelding over. Het is niet geromantiseerd, niet mooier gemaakt, niet erger gemaakt.
Elle van Rijn verteld hoe het leven is geweest van Bertha, het wordt tijd dat we het allemaal weten.
Wie is Bertha Hertogh, geboren in Tjimahi, Java Indonesië op 24 maart 1937?
Over haar indrukwekkend leven schrijft Elle van Rijn;
'Het eerste fragment wat we keken was Op losse groeven, van Chiel Montagne. Het was een van de gelukkigste momenten uit mijn leven'
Schrijfster van Rijn is op zoek gegaan naar het meisje die als jongen geboren had moeten worden, ze is dan al ongewenst.
Ze wordt door haar familie genegeerd, gepest en geslagen, Nadat haar vader tijdens De Tweede Wereldoorlog door de Jappen werd opgepakt wordt Bertha door haar moeder ‘weggedaan’. Het is 1942, Bertha is vijf jaar.
Ze wordt in Bandung streng opgevoed door de Maleisische Aminah, ze wordt besneden, bekeerd tot de Islam en haar naam veranderd in Nadra. Het meisje heeft geen keuze, ze wordt opgesloten, gestraft en moet tijdens de oorlog toezien hoe de Jappen gevangenen wreed mishandelen.
Toch wordt door Bertha alle aandacht van Aminah, haar verzorging, de giften, scholing, haar levenswijze opgevat als liefde.
Als ze na de oorlog in Singapore aankomt en wordt opgeëist door haar biologische ouders met een omvangrijk proces tot gevolg is ze op dertienjarige leeftijd ernstig beschadigd.
Haar gedwongen verblijf bij haar biologische ouders in Nederland en daarna bij haar eerste echtgenoot zijn zeer zware en verschrikkelijke tijden, pas op latere leeftijd is het mogelijk om haar eigen krachten te ontdekken, haar eigen waarde terug te vinden.
Ik heb met tranen in mijn ogen de laatste bladzijdes gelezen van ’Mijn naam is Nadra' prachtig, mooi en ontroerend slot.
Het is een boek over een onvoorstelbare geschiedenis. Als het niet gearchiveerd zou zijn, geen filmbeelden bewaard waren gebleven, geen krantenknipsels over waren, geen mensen die haar levensverhaal konden bevestigen, zou ik het nooit geloofd hebben.
Aan de hand van feiten laat schrijfster Elle van Rijn niets aan de verbeelding over. Het is niet geromantiseerd, niet mooier gemaakt, niet erger gemaakt.
Elle van Rijn verteld hoe het leven is geweest van Bertha, het wordt tijd dat we het allemaal weten.
1
Reageer op deze recensie
