Hebban vandaag

Review /

Recensie: Zelfs als het hopeloos is, is er toch schoonheid in te vinden

door Hebban Crew 1 reactie
Tijdens de Boekenweek van Jongeren wordt het '3PAK' uitgedeeld in bibliotheken en boekhandels en op scholen. Khalid Boudou en Splinter Chabot schreven een korttverhaal, Aimée de Jongh een graphic novel. Hebban-recensent Koen las de geschenkbundel en beoordeelde het met drie sterren: 'Dat is wat de drie verhalen verbindt: de toestand is ernstig, maar niet hopeloos.'

3PAK

Khalid Boudou, Splinter Chabot en Aimée de Jongh

3PAK is een geschenkbundel met korte verhalen van drie topauteurs. Tijdens de Boekenweek van Jongeren is het geschenk verkrijgbaar bij boekhandels en bibliotheken. Daarnaast wordt 3PAK ook op scholen cadeau gedaan door docenten Nederlands. Ook voor dit jaar zijn er weer drie diverse auteurs gevraagd voor het geschenkboek. De auteurs die in 2021 3PAK schrijven zijn Khalid Boudou, Aimée de Jongh en Splinter Chabot.

In 2021 verschenen als speciale uitgave van CPNB.

Khalid Boudou is een Nederlandse auteur van romans, theaterstukken en columns. Hij debuteerde in 2001 met zijn volwassenenroman Het schnitzelparadijs, dat werd bekroond met een Gouden Ezelsoor (de prijs voor het best verkochte debuut in 2002). In 2007 volgde Boudou’s eerste jeugdboek, Pizzamaffia. Deze won de Debutantenprijs van de Jong Jury. Boudou schrijft in zijn toegankelijke en humoristische stijl voornamelijk over het leven van Marokkaanse jongeren in Nederland. Vaak bevat zijn werk ook verwijzingen naar de actualiteit.

Splinter Chabot is programmamaker, politieke junkie en rasoptimist. David Bowie en Prince zijn zijn voorbeelden; vrijgevochten individuen die voor Splinter het leven lieten dansen. Splinter is onder andere bekend van het programma SPLINTER, in de politiek en als tafelheer bij DWDD. Confettiregen is zijn debuut.

Aimée de Jongh wordt gezien als één van de grootste jonge talenten van de Nederlandse stripwereld. Sinds ze in 2011 als animator afstudeerde is ze fulltime striptekenaar, illustratrice en animator voor film en TV. Haar strookstrip Snippers verschijnt elke dag in dagblad Metro. Haar graphic novel Dagen van zand werd Mezza Boek van de Maand.

Recensie: Een ellendige jeugd ***

Door Koen Driessens

Het moet zijn dat de CPNB de Hebban-recensies leest én ter harte neemt, want na onze kritiek vorig jaar op het tegenvallende jeugdboekenweekgeschenk is de uitgave van dit jaar al heel wat rijker aan kwaliteit.

Dat mag ook wel met een auteur als Khalid Boudou, die al twintig jaar sterke tot sterkere, bekroonde en zelfs verfilmde jeugdromans aflevert, waaronder Pizzamaffia, dat inmiddels een sequel gekregen heeft. Trouw aan zijn thematiek en stijl is zijn bijdrage aan deze 3PAK van drie verhalen onder één dak ook weer een staaltje patserproza. Mimo en Raf zijn straatschoffies die letterlijk op straat leven en van kleine criminaliteit. Toch zijn de jongens de kwaadsten niet. Tango, die hen in zijn greep heeft, daarentegen is een gangster van het troebelste water. Hij stelt hen een schijnbaar lucratieve deal voor met illegale hood fights. Verteller Raf vertrouwt het niet…

Trouw aan zijn thematiek en stijl is zijn bijdrage aan deze 3PAK van drie verhalen onder één dak ook weer een staaltje patserproza.

Boudou heeft een pen die zo glad is als motorolie. Hij schrijft filmisch en heeft niet veel woorden nodig om een beeld te schetsen van een personage en hoe het in deze situatie verzeild is geraakt. Als volleerd auteur doet hij aan show, don’t tell, om bijvoorbeeld aan te geven dat de boefjes ook een hart hebben. De nakende confrontatie tussen de uitgebuite kruimelcriminelen en het alfamannetje wordt geloofwaardig opgebouwd. Nergens in het kortverhaal 'Als we vallen' matigt de auteur zich een standpunt aan over de schrijnende jeugdcriminaliteit en het schijnbare kastensysteem in de jeugdopvang, maar als achtergrond voor dit verhaal blijft het wel plakken.

Een totaal ander milieu treffen we in 'En de Kus kwam' van het sympathieke mediafenomeen Splinter Chabot. Elias is een danswonder en zo’n stralende verschijning dat het pijn aan de ogen doet. Niet bij de verliefde en aanvankelijk anonieme verteller – slim hoe de auteur tot ver in de tekst doet twijfelen of die een jongen of meisje is – voor wie Elias een soort godenkind is. De dromerige en erotiserende beschrijvingen zijn dan ook legio. Ondanks al dat geluk vermoedt de meer ervaren en cynische lezer al wel dat schone liedjes nooit lang duren. En inderdaad, de verteller laat hier en daar doorschemeren dat geluk broos is, zoals blijkt uit het tragische lot van Elias.

Ondanks al dat geluk vermoedt de meer ervaren en cynische lezer al wel dat schone liedjes nooit lang duren.

Ook qua stijl is dit kortverhaal heel anders. Chabot allitereert waar hij maar kan (een 'puntige paal', 'stoere stoeprand' …) en is een kampioen in chabotismen: neologismen die een bepaalde hersenkronkel vereisen, zoals 'slowmotioniseren', 'magnetronmaaltijdwarm', een 'bedroomde' werkelijkheid of 'gorillaopgeblazen' spieren. En dat alleen al op de eerste pagina. Bij 'dorpsvriendelijk' knikken, 'netgedouchtgroen' of een 'scharnierknarsend' oude sleutel kan de lezer zich nog wel iets voorstellen, maar dat ligt toch moeilijker bij een 'ontoeristische fotocamera' of een 'schoonmakerster' (al kan dat laatste ook een redactielapsus zijn). Chabot is ook sterk in originele beelden: lezen is voor Elias 'verhalen bevrijden', iemand is 'geboren voor het oud zijn', de 'Minoes-de-poesachtige daken' van Amsterdam… Het aantal woorden met '-erig' en '-achtig' loopt wel snel op (4 in 3 alinea’s!). Origineel, dat wel, maar vlot lezen doet het niet. Strompelend bereikt de lezer de laatste, in clichés gedrenkte scène. Niet onaardig, maar de jonge Chabot heeft nog wel wat schrijflabeur voor de boeg.

In opbouw, timing en thematiek is dit korte beeldverhaal feilloos.

Dan hoeft Nederlands finest wat betreft graphic novels Aimée de Jongh niet veel meer te leren. Oké, je merkt aan het wat ruwere tekenwerk dat 'Vroeg donker' wel een tussendoortje is, maar in opbouw, timing en thematiek is dit korte beeldverhaal feilloos. Iris en Matteo wandelen door een bos. Ze zijn jeugdvrienden, maar Iris’ vertrouwen in mensen kreeg een flinke deuk toen ze het slachtoffer werd van sexting. Ja, ook in dit verhaal heeft de jeugd van tegenwoordig het niet gemakkelijk. De Jongh laat de jonge lezer echter niet zonder hoop achter. Dat is wat de drie verhalen verbindt: de toestand is ernstig, maar niet hopeloos. En zelfs als het hopeloos is, is er toch schoonheid in te vinden.

Koen Driessens is lezer (van literatuur, graphic novels, jeugdliteratuur, fantasy, kranten, bijsluiters en ingrediëntenlijsten) en schrijver (journalist, lesgever, copywriter).

profiel

Meer recensies van Koen:



Over de auteur

Hebban Crew

2180 volgers
0 boeken
0 favorieten
Hebban Crew


Reacties op: Recensie: Zelfs als het hopeloos is, is er toch schoonheid in te vinden

 

Gerelateerd

Over

Khalid Boudou

Khalid Boudou

Khalid Boudou is een Nederlandse auteur van romans, theaterstukken en columns. H...

Splinter Chabot

Splinter Chabot

Splinter Chabot is programmamaker, politieke junkie en rasoptimist.David Bowie ...

Aimée de Jongh

Aimée de Jongh

Aimée de Jongh wordt gezien als één van de grootste jonge t...


Gesponsorde boeken