Blogpost: Bert van Brakel

Ik breek graag een lans voor Herman Brusselmans

Geen schrijver die ik ken is zo productief als Herman Brusselmans, een schrijver van wie je houdt of die je haat. ‘Ik ben de beste schrijver van Vlaanderen, maar ik ben wel de enige die dat vindt’, zo verzuchtte hij eens. Ook al zou hij dat menen, dan vind ik het nog getuigen van een grote dosis zelfspot, en mensen die zichzelf van tijd tot tijd niet serieus nemen, daar houd ik van.

Natuurlijk is het zo dat veel van zijn boeken over hetzelfde gaan, namelijk over Herman Brusselmans, zijn schrijverschap, verveling, de nutteloosheid van het bestaan en de zoektocht naar de zin van het leven en de liefde, seks, sigaretten en veel drank, maar hij schrijft daar prachtig over.
Als je zijn werk goed leest kom je vaak filosofische hoogstandjes tegen, die je wel eens drie keer opnieuw moet lezen, voordat de diepere zin ervan goed tot je doordringt.

Een boek waarbij ik echt talrijke malen hardop in lachen ben uitgebarsten, is ‘Weg met de literatuur’ (een bundeling van ‘De geschiedenis van de wereldliteratuur’ en ‘De geschiedenis van de Vlaamse letterkunde’). Brusselmans zelf kondigt met een zogenaamde aantekening het volgende aan:
‘De geschiedenis van de wereldliteratuur bevat 62 vertogen, welke eerder verschenen in de Vlaamse prachtcourant De Morgen. Ze wekten bij de talrijke lezers ofwel rabiate bewondering ofwel grote weerzin. Ik ben de lezers hier blijvend dankbaar voor.’

Ook van harte aan te raden (naast het gehele oeuvre van Brusselmans zelf natuurlijk) is het boekje ‘Nog steeds geen paniek - doorgrondelijke wijsheden van Herman Brusselmans’, samengesteld door Gerd de Ley.
Een paar van deze wijsheden hieruit:
• Niet dat ik perse wil sterven, maar het zou helpen het leven draaglijker te maken
• Ik mijd treinen als de ziekte en ik ga nog liever te voet, maar het liefst van al ga ik uiteraard helemaal niet
• Angst is de enige raadgever als je bang bent
• Vriendschap: anderen het gevoel geven dat ze deugen
• Met zijn tweeën aangeraakt worden door dezelfde God, ziedaar de definitie van de Liefde

Oftewel zoals het ooit in ‘De Limburger’ stond verwoord: Brusselmans is rock ’n roll. Het bestaat uit drie simpele akkoorden, maar vervelen doet het nooit.
Veel plezier.

(eerder verschenen op dizzie.nl)

Reacties op: Ik breek graag een lans voor Herman Brusselmans