De bezem van het systeem (The Broom of the System) is de debuutroman van de Amerikaanse auteur David Foster Wallace, gepubliceerd in 1987. Het verhaal volgt Lenore Beadsman, een 24-jarige telefoniste in Cleveland, Ohio, die zich gevangen voelt in haar eigen leven en worstelt met vragen over identiteit, taal en betekenis. Wanneer haar overgrootmoeder verdwijnt uit een verpleeghuis, wordt Lenore geconfronteerd met de complexiteit van haar relaties en de rol van taal in het vormgeven van haar werkelijkheid. Wallace verweeft in deze roman filosofische thema's, geïnspireerd door denkers als Ludwig Wittgenstein en Jacques Derrida, met een satirische blik op de Amerikaanse samenleving. De roman is opgebouwd uit verschillende vertelvormen, waaronder brieven, transcripties en fictieve verhalen, die de lezer uitdagen om na te denken over de aard van verhalen en de constructie van betekenis. De bezem van het systeem is een complexe en humoristische verkenning van de menselijke conditie, waarin Wallace zijn kenmerkende stijl van metafictie en filosofische reflectie introduceert. Het boek biedt een diepgaande blik op de manier waarop taal onze werkelijkheid vormgeeft en hoe individuen proberen betekenis te vinden in een chaotische wereld.
