De brievenbus op de begraafplaats

In Collioure, het Franse vissersstadje waar de dichter Antonio Machado zijn laatste dagen doorbracht, ontdekt Jan Brokken een brievenbus die half in een grafsteen is gemetseld. Geen ornament, maar een echte brievenbus van de Franse posterijen, nog altijd in gebruik. Wie er een brief in deponeert, schrijft aan een dichter die de vrijheid bezong, de burgeroorlog ontvluchtte en zijn laatste regel noteerde in een kleine hotelkamer: “Estos días azules y este sol de la infancia.”

Brokken verweeft zijn eigen observaties met de lotgevallen van Machado en diens familie. Hij vertelt over vlucht en ballingschap, over broederschap en verraad, over poëzie die een volk troostte en een natie bij elkaar hield. In dit ontroerende verhaal wordt de brievenbus een symbool van verbondenheid voorbij de dood, een teken dat woorden langer leven dan de schrijver zelf.

Luister ook de andere verhalen uit de serie 'De weemoed van de reiziger'.