De vorm van Water

De kamers zagen er piekfijn uit, alles glom als een spiegel. Meester Cortino hing in een fauteuil, een klein bloedvlekje ter hoogte van zijn hart. De revolver, een stokoude Smith and Wesson, lag op de grond naast de fauteuil. Zijn vrouw lag op het bed, ook zij met een bloedvlek ter hoogte van haar hart; haar handen omklemden een rozenkrans. Ze had waarschijnlijk gebeden voordat ze haar man toestemming had gegeven haar te vermoorden. Water heeft geen vorm: het neemt de vorm aan van het vat waarin het gegoten wordt. De vorm van de dood van ingenieur Luparello, vooraanstaand politicus, is nogal vulgair: half ontkleed in zijn BMW op een werkplek van prostituees. 'Hartaanval tijdens orgasme', stelt de lijkschouwer vast. Vulgair, maar niet gewelddadig. Toch sluit commissaris Montalbano de zaak niet af - het klopt niet.