Mijn leven als man

In 'Mijn leven als man' keert Philip Roth terug naar zijn vroegere realistische stijl, van boeken als 'Goodbye, Columbus' en zijn tot dusver magistraal succes 'Portnoy's Complaint'. 'My life as a man' is inmiddels Roth's achtste roman en gaat over het leven van de jonge Amerikaanse romanschrijver Peter Tarnopol, die bezeten is door een onderwerp dat hij evenmin onder de knie krijgt als van zich afzetten kan: zijn rampzalige streven naar een volwaardige, volwassen mannelijkheid, en wel in het bijzonder in dat vernederende huwelijk waardoor die jeugdige onderneming tot een parodie van zichzelf gemaakt wordt. 'Mijn leven als man' gaat over die (Amerikaanse) obsessie. Het boek begint met twee van Tarnopol's verhalen waarin de gegevens van zijn pijn en vernedering de grondstoffen zijn die door middel van verbeeldingskracht omgevormd worden in wat Tarnopol 'bruikbare verzinsels' noemt. In het lange tweede deel van de roman, 'Mijn ware verhaal', doet Tarnopol afstand van de fictie om een openhartige autobiografie te schrijven. Tarnopol's memoires van zijn rampzalige huwelijk en de daarop volgende scheiding tussen tafel en bed zijn vaak dolkomisch, maar vormen tevens een bitter relaas van seksuele strijd en hevige menselijke botsingen: in alle boeken van Philip Roth is er geen fellere woede te vinden dan in de niets ontziende gevechten tussen Tarnopol en zijn vrouw Maureen, de 'Nemesis die het op hem gemunt heeft'. 'Ik zou zijn muze kunnen zijn,' schrijft Maureen in haar dagboek, 'als hij maar wilde.' Dat ís ze ook, al weet ze het zelf niet en al staat dit Tarnopol helemaal niet aan.