Vrouwen kunnen niet schrijven

Na een leven van zorgen en werken is er dan eindelijk tijd om een lang gekoesterde droom in vervulling te laten gaan. Harrie kan eindelijk gaan schrijven. Het kost wat tijd, maar dan kunnen eindelijk de eerste boeken worden uitgegeven en daarmee begint het auteurschap vorm te krijgen.
Er is echter matige belangstelling. Harrie begint steeds meer het vermoeden te krijgen dat de leeftijd, het feit dat ze een vrouw is en bovendien een onbekende, haar behoorlijk in de weg zit.
De recensies die ze krijgt zijn lovend, maar verder is er weinig belangstelling voor haar werk.
Maar ze ploetert stug door. Pas wanneer haar man met haar hulp een boek uitgeeft en daar veel aandacht voor krijgt vanuit de media en de gemeenschap, begint bij Harrie het kwartje te vallen.
Hij is een man en zij niet.
Ze krijgt door een aantal vreselijke ervaringen in de gaten, dat een boek uitgeven anno 2019 nog steeds een mannenaangelegenheid is.
In dit boek schrijft Harrie van zich af en benoemt ze waargebeurde incidenten die haar recentelijk overkwamen.