Het ding en Zij

Als een gewoon, alledaags ding zoals een printer, problemen geeft die schijnbaar niemand kan oplossen, kan dat een enorme verstoring geven in het persoonlijk leven van degene die ermee moet werken. Dat ondervindt de hoofdpersoon van ons verhaal. Het beïnvloedt haar werkzaamheden, die zij overigens nauwelijks belangrijk vindt. Maar ze leert er mee om te gaan, ja zelfs te houden van die signalen van verstoring als zij die leert herkennen. En dit geeft haar veel tijd voor reflectie, tijd om met haar gedachten alle kanten op te schieten, in haarzelf te praten, of eigenlijk tegen haar metgezel de printer en zo neemt ze de lezer, als ware het droombeelden die zij ook aan jou vertelt, en passant mee in haar eigen doen en laten, jeugdherinneringen, haar leven met de tegenstelling arm en rijk, maar ook haar belevenissen in het nu, haar beslommeringen, haar verleden en de wereld om haar heen. Alles volgens de interessante hersenspinsels van haar eigen werkelijkheid, levend in haar eigen realiteit, binnen een haar vijandige wereld. Dat alles op een boeiende, van hot naar her springende wijze -waarbij ook de lezer meandert- die toch steeds weer samenhangt met de rode draad van haar werk in de mini-samenleving die kantoor heet en vooral haar bijzondere relatie tot de Xerox printer.
Daarnaast heeft zij ook nog te maken met een bijna onvindbaar en mysterieus pakket dat haar aandacht blijft vasthouden; ook moet zij zich ook tijdelijk bezighouden met de inbox van klantenservice. En wat te denken van haar allergische reacties? Het zit haar hoe dan ook niet mee.

En dan slaat in deel 2 het noodlot toe met die dramatische wending. Zij wordt op non-actief gezet waardoor het fysieke contact met haar printer verloren gaat. Een coaching traject is het gevolg om haar weer op de rails te krijgen omdat zij, volgens haar baas, mentaal ontspoort is.
En de Xerox printer? Die mist, zo leren we in deel 3, haar aanwezigheid en observeert nu onstoffelijk zijn (of haar) omgeving als een reizende geest, onbeperkt door het omhulsel en het deelt kantoor geheimen met de lezer.
In deel 4 komt onze hoofdpersoon weer op kantoor voor een gesprek, nee, het blijkt een meeting. De hele situatie is ineens veranderd. Alles kantelt. Haar wereldje gaat op zijn kop.

Fien Veldman verrast met een bijzondere vorm en stijl en zo schetst zij, nee, fileert zij, via haar beide hoofdpersonen op fascinerende wijze, heel fraai, met rake metaforen en op een geestige manier, vooral de teloorgang van een maatschappij. Van een bijna onwerkelijke wereld die toch echt de onze lijkt te zijn. Een wereld waarin je bijna gaat leven met het motto: "het is zoals het is" en alles accepteert.
Een sombere samenleving die voor de hoofdpersoon bol staat van eenzaamheid en angsten waardoor het beslist niet ondenkbaar is dat je als persoon tegen dingen gaat praten. Steeds hangt er ook een waas van geheimzinnigheid over delen van het verhaal, kleine, geheimzinnige gebeurtenissen die je wilt ontrafelen door verder te lezen. Bij een thriller spreek je dan van een page-turner, maar bij dit verhaal meer van de verslavende werking van de onbekende hoofdpersoon en de sympathieke Xerox printer.
Al met al een boeiende, bijna raadselachtige vertelling die je aandacht zeker weet vast te houden.