Wauw!

Wauw, wauw, wauw … Wat een boek!
Voor mij is Frank van de Goot toch wel 1 van de grotere in zijn vak en als je zijn verhalen leest dan kun je alleen maar respect voor hem hebben. Wat heeft hij de zaken waaraan hij gewerkt heeft goed beschreven in zijn boek. Het zijn verhalen met een lach en een traan. Elke dood is triest, maar Frank weet er tijdens het schrijven vaak een bijzondere draai aan te geven. Er staan verhalen in die zwaar vallen, bijvoorbeeld hoe hij de dood van de achtjarige Sharleyne onderzocht heeft, maar er zitten ook zeker verhalen met een glimlach in. Verhalen waarvan ik hardop moest lachen, zoals bijvoorbeeld het hoofdstuk: Levend het graf in. Wees gerust, niemand gaat levend het graf in. Alleen leek dit wel even het geval door wat er op het kerkhof gebeurde. Frank de Goot beschrijft het al: “Dit was met vlag en wimpel de mooiste begrafenis die ik ooit heb meegemaakt.”

Al met al zou ik het wel ontzettend tof vinden als er op het boek nog een vervolg zou komen.
Ik heb trouwens ook een deel geluisterd en het luisterboek kan ik jullie ook zeker aanraden.