De Onttoverden ontrafeld

Fanny is journalist en wordt op pad gestuurd om een special te schrijven over de verdwijning van Sarah Leroy, 20 jaar eerder. Dit betekent een terugkeer naar haar geboortedorp Bouville-sur-Mer en een confrontatie met haar zus Angélique, die destijds onderdeel uitmaakte van de vriendinnengroep van Sarah met de raadselachtige naam ‘de Onttoverden’.

De kracht van dit boek ligt in de complexe en ingenieus opgezette verhaallijn. Hoofdstukken uit het heden, verteld vanuit het perspectief van verschillende personages, worden afgewisseld met hoofdstukken die een chronologische inkijk geven in de levens van de hoofdpersonen tot aan de verdwijning van Sarah. Op deze manier wordt de verdwijning vanuit verschillende perspectieven en tijden belicht. De hoofdstukken grijpen naadloos in elkaar, en het is duidelijk dat aan elk detail zorg is besteed. De schrijfster geeft steeds kleine puzzelstukjes weg, waardoor de lezer zich betrokken voelt en nieuwsgierig blijft. Pas als heden en verleden samenkomen en het laatste stukje van de puzzel wordt gelegd, ontrafelt het mysterie zich volledig. Dat is vakkundig gedaan, een knappe prestatie. Dit alles geeft deze roman de spanning en mysterie van een thriller.

Het boek behandelt verschillende actuele en serieuze thema’s, zoals de maatschappelijke opvattingen over de rol van vrouwen, de balans tussen concurrentie en solidariteit onder vrouwen, grensoverschrijdend gedrag, victim blaming, MeToo en (het doorbreken van) de zwijgcultuur:

“(...) sinds mensenheugenis worden we gedwongen mee te doen aan een wedloop die erom gaat wie het mooiste zal zijn, want de mooiste, degene die het beste in het keurslijf past van het vrouwelijke sprookjesprinsesideaal in het brein van kleine meisjes, zal die ultieme beloning ten deel vallen. (...) Het recht om met de charmante prins te trouwen, zijn kinderen te dragen, het huishouden te doen, te koken en zijn sokken te wassen, zonder tegenprestatie. En de beste manier om te winnen is de concurrentie elimineren.”

Een nadeel van de brede focus op meerdere personages is dat het moeilijker wordt om als lezer echt in de huid van één van hen te kruipen. De constante sprongen in de tijd dragen hier ook aan bij, ook al vormen die wisselingen tegelijkertijd een van de sterkste punten van het boek. Verder kunnen enkele taal- en vertaalfoutjes de leeservaring soms onderbreken.

Conclusie: een vernuftig geconstrueerde roman over een meeslepend mysterie die bovendien niet terugdeinst voor diepgang en maatschappelijke thema’s.