Advertentie

Stranddagboek - Emily Henry (The house of Books)

Een feelgoodroman waarin niemand verliefd wordt. Beloofd!

January is een hopeloze romanticus die vertelt over haar leven alsof ze in haar eigen feelgoodromans figureert. Gus is een serieus en literair type die gelooft dat ware liefde een sprookje is. Maar January en Gus hebben meer gemeen dan je zou denken. Ze zijn allebei blut. Ze hebben een gigantisch writer's block. En ze moeten een bestseller schrijven voor de zomer voorbij is. Op een avond sluiten ze de weddenschap om elkaars boek schrijven, met het risico dat als ze in elkaars huid kruipen hun leven voorgoed vernadert. Maar er wordt niemand verliefd. Beloofd.

Een cover die een goed gevoel beloofd, en dat doet het ook wel, het is een basic feelgood. Wat ik wel even wil zeggen is dat ik de Engelse cover versie eigenlijk beter bij het verhaal vind passen. Maar hey das muggenziften toch.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, wat een heerlijke dynamiek tussen de hoofdpersonages. Hun ontmoeting of her-ontmoeting is echt best grappig maar vergis je niet, de auteur geeft January en Gus echt wel diepgang, het zijn geen ‘platte’ personages.

‘Op de veranda spande mijn lichaam zich. Mijn gezicht tintelde, mijn maag keerde zich om, het zweet prikte in mijn nek. Ik hield de doos met gin tegen mijn heup geklemd zodat ik de sleutel in het slot kon steken, ergens nog in de hoop dat die klem zou komen te zitten.’

Het verhaal heeft ook genoeg elementen om geboeid te blijven. Van familie en hun geheimen tot romantiek tot carrière en alle onzekerheden die het leven geeft. Wat ik vooral leuk vind aan het verhaal is dat het echt aanvoelt. Geen halsoverkop toestanden waarvan je vol sarcasme en met opgetrokken wenkbrauw denkt ‘tuurlijk, waarom niet...’

Puntje van kritiek is dat het allemaal soms een beetje warrig aanvoelt en soms de structuur wat achterwegen blijft, sommige dingen er niet toe doen en geen meerwaarde aan het verhaal geven. Stoort het? Mij alvast niet.

‘‘Niets!’ antwoordde ik, nog nahijgend van de schrik. ‘Ik had je niet gezien!’
‘Je had me niet gezien?’ herhaalde hij, waarna hij ruw lachte alsof hij me niet geloofde. ‘Echt waar? Zag je me niet op mijn eigen terras zitten?’’

Een feelgood die soms wat cheesy leest maar waar ook vrij heftige onderwerpen aan bod komen. Voor een YA-auteur die haar eerste roman schrijft is het zeker niet slecht gedaan en dit stranddagboek is ideaal tijdens een weekendje strand.

Reacties op: zon, zee, stranddagboek

43
Stranddagboek - Emily Henry
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners