alle ingrediënten, maar...

In ‘De kliniek’ wordt op een zwaar beveiligde afdeling voor psychiatrische criminelen een zwangere medewerker vermoord. Haar baby blijkt verdwenen, maar heeft dringend zorg nodig. Niemand binnen de kliniek mag weten van de gebeurtenis en daarom wordt de hulp van Connie Woolwine ingeroepen.
Connie gaat undercover als profiler aan de slag op de gesloten afdeling om te achterhalen wie de medewerker heeft vermoord, maar vooral de ontvoerde baby te vinden. De tijdsdruk is groot: de baby heeft medische zorg nodig om te kunnen overleven.
In dit tweede deel over Connie Woolwine krijgt zij opnieuw hulp van Brodie Baarda, die in de kliniek opgenomen wordt als patiënt B. Het boek bevat alle ingrediënten van een onheilspellend scenario: Connie die herinneringen heeft uit een traumatisch verleden, de desolate omgeving van het gebouw, een gruwelijke misdaad, een afdeling vol mensen die tot bloedstollende misdaden in staat zijn, machtsspelletjes en weersfactoren die het werk van Connie bemoeilijken.

Na de serie van Helen Fields met Turner en Callanach in de hoofdrol, valt het niet mee op zelfde hoogte te komen met een nieuwe serie. In het eerste deel over Connie Woolwine bleek dat al, in dit tweede deel blijkt dit nog meer wat mij betreft. Fields geeft je als lezer een inkijkje in de gedachtegang van Connie. Ook weet zij door de beschrijving van de kliniek, de tijdsdruk, onderliggende verhoudingen binnen de kliniek en het plot een beklemmende gevoel los te maken bij de lezer. Tot de omstandigheden zo onwerkelijk worden, dat wat zo intrigerend had kunnen zijn, teniet wordt gedaan.

Kortom: het boek heeft alle ingrediënten voor een sinister verhaal, maar de onwerkelijkheid breekt dit af