Einde van een tijdperk

Recensie:
Een gescheiden gezin gaat elk jaar naar een vakantiewoning in Zuid Frankrijk, vlakbij de kust.
Eigenlijk bootsen ze hun vroegere gezin, van voor de scheiding, na. Ze doen het voor elkaar.
Vader Raad is net met pensioen. Hij vindt deze vakanties heerlijk. Hij doet het echt voor zichzelf. Hij zou die vakanties wel willen verlengen, zeker nu hij niet meer werkt en alleen woont.
Vader en moeder hebben een zoon en een dochter. Moeder woont inmiddels samen met haar nieuwe man. Deze man vindt die gezamenlijke vakanties eigenlijk heel raar. Hij wil dat zijn partner ermee stopt.
Oma Garant, de schoonmoeder van Raad is ook mee. Hoe lang kan ze zo’n vakantie met alles erop en eraan nog opbrengen?
Ook de anderen denken aan stoppen wegens plannen en ook wel ergernissen.
Elk familielid heeft plannen voor de toekomst, maar ze bespreken lukt hen niet. De angst om elkaar te kwetsen is te groot.
Vader heeft een manier gevonden om op moeilijke situaties te reageren. Hij praat als Mimp (knuffelolifant). Dat moet zijn onzekerheid maskeren. Vroeger zei zijn moeder tegen hem, dat hij Mimp maar moest laten antwoorden als het spannend voor hem werd. Mimp werd destijds gemaakt van een oude rok van zijn moeder.
Tegen het eind van de vakantie zijn er allerlei onduidelijke signalen afgegeven.
Er onstaan pijnlijke situaties.

Dit was voor mij een kennismaking met het werk van Sebastiaan Chabot. Het boek leest gemakkelijk weg. Het is lichtvoetig geschreven. Het is komisch, aandoenlijk en triest tegelijk. Het verhaal is beeldend geschreven.
Het levert stof tot nadenken over allerlei facetten van het leven.
Ik was aangenaam verrast.
De kennismaking met deze schrijver is me dus goed bevallen.