Ik vond dit boek erg leuk!

Mensen denken dat Luna gek is omdat ze stemmen hoort. Stemmen die hele naare en negatieve dingen zeggen. Maar ze hoort ook Gozert, de onzichtbare overleden broer van haar vriend Ties. Die is heel aardig, grappig en heeft heel veel fantasie; Luna zit in Huize Hoopvol, die ze Huize Hopeloos noemt omdat er niks hoopvols aan die plek is, samen met andere kinderen die "gek" zijn, totdat haar moeder haar meeneemt naar het oude vakantiepark van haar vader. Tijdens haar verblijf daar mag ze Ties niet zien, dus ze vreest een stomme, saaie, vakantie. Maar Gozert komt mee, en dan maken ze kennis met de kinderen Roberto en Adriana en hun moeder...

Ik vond dit boek erg leuk! Het was grappig door Gozert en zijn ongeloflijke fantasie. En wat ook fijn is, is dat "Luna" eigenlijk het tweede deel van een trilogie is, maar je kan de boeken ook prima los van elkaar lezen. Verder vond ik het ook interessant om kennis te maken met Luna's 3 zussen: Eva, Laura en Nora. Ze zijn allemaal heel verschillend, en toch horen ze bij de zelfde familie en dat is gek. Het concept van een overledene die alleen sommige mensen kunnen zien vond ik ook geweldig, want het is erg origineel. Het enige vervelende ding vond ik dat Laura en Luna's vader zó gemeen zijn: Ze blijven geloven dat Luna gek is en willen haar opnieuw opsluiten in Huize Hopeloos. Ik dacht: "Zo gemeen zijn tegen je eigen zus/dochter, dat kan toch niet?" Verder was het een ontzetten goed boek. Ik raad het ook aan aan volwassenen. Nog een tip van mij: Lees "Luna" rond Halloween/Allerzielen, met dit boek zit je gelijk in de sfeer!