Verrassend perspectief, maar verwarrende schrijfstijl

Het verhaal is in korte, overzichtelijke hoofdstukken verdeeld. Je beleeft het verhaal door de ogen van Mila. Zelf had ik Mila iets ouder dan 12 gemaakt vanwege haar denken en doen, maar goed, dat is maar een klein detail. De emoties en hersenspinsels van een beginnende puber worden goed uitgewerkt, ik moest geregeld even terugdenken aan mezelf op die leeftijd.

De schrijfstijl is op zich vlot, zoals je bij een YA kunt verwachten. Er is wel één minpunt aan de schrijfstijl: ondanks dat deze vlot is, moet je sommige stukken herlezen, omdat de leestekens bij de dialogen ontbreken. Zo is het dus niet altijd duidelijk wat Mila nu denkt of zegt, of zelfs wíé iets zegt. Dat stoorde mij behoorlijk. Evenals dat ze haar ouders bij de voornaam noemt. Hierdoor was het voor mij niet altijd meteen duidelijk of ze het over haar ouders heeft of over vrienden.

Toch vind ik het verhaal op zich heerlijk. De zoektocht van een puber en haar vader naar een volwassen man met zijn eigen geheimen en verleden. De flirt die ontstaat bij een toevallige ontmoeting. Zo herkenbaar, die tegenstrijdige gedachten die je dan als puber kunt hebben. Maar ook die gedachten over de liefde, relaties en onderlinge verhoudingen. En ook vaak gedachten die beginnen met ‘Wat als…’.

Kortom, een goed verhaal dat redelijk vlot leest. Maar door het ontbreken van de leestekens in de dialogen krijgt het boek van mij slechts 3 sterren. Desondanks toch een aanrader!