Covid ontlopen in Maine

Ik was zeer onder de indruk van ‘Ik heet Lucy Barton’, en kwam er tijden het lezen pas achter dat dit het vierde boek uit de reeks was.
Overigens prima apart te lezen.

Lucy heeft haar man verloren en is in de rouw. Vroeg in de de uitbraak van COVID haalt haar eerste man William haar weg uit New York en neemt haar mee naar Maine waar ze een huis huren van een bekende.
William is ook weer alleen, samen komen ze de eerste fasen van de pandemie door.
Het zijn goede beschrijvingen, hoe het begin van deze periode was. Hoe angstig sommige mensen waren, hoe sterk de drang naar contact was en hoe beklemmend het is geweest.

Lucy en William trekken weer naar elkaar toe. De intermenselijke relaties in dit boek zijn goed uitgewerkt. Sterk zijn de contacten van Lucy met haar beide dochters, het loslaten van kinderen, de onzekerheid en spiegel die kinderen hun ouders voorhouden, zeer sterk.

Het boek mist voor mij wel een diepere laag, het kabbelt door, wat overigens prima is en heerlijk wegleest. Enkel om memorabel te zijn, mis ik toch iets.

Toch is het verhaal en de schrijfstijl dermate boeiend dat ik het tweede en derde boek nog ga lezen. Dat dan weer wel.