Respect voor het initiatief

Ik heb in één het boek uitgelezen van Israël van Dorsten. Wat een onthutsend en schrijnend verhaal maar eigenlijk zijn hier geen woorden voor.
Ik kan enkel respect hebben voor het initiatief om een boek te schrijven en nog meer respect hoe deze jonge man met zijn leven doorgaat en geniet van alles dat zijn kant op komt.

Ik had eerder de documentaire gezien, deze was supersterk. Het boek daarentegen vind ik niet goed, ik mis de diepgang. De beschrijvingen van de geesten krijgen een grote rol in het verhaal, zo groot dat ze bijna de overhand krijgen. Logisch aangezien deze ook een groot deel van zijn jeugd beslaan maar ik had graag de relaties dieper uitgewerkt gezien.