Prachtig boek!! Echte aanrader als je van Historische romans houdt.

Het verhaal gaat over de titanic ramp. 1912 Ierland, de jonge Maggie Murphy is één van de gelukkige die mee mag aan boord van de Titanic. Om opzoek te gaan naar een beter leven in Amerika. Daarvoor moet ze wel haar geliefde Séamus achterlaten.
Maggie is één van de weinige overlevende van de Titanic ramp. En besluit om er nooit meer over te praten. Niet met haar kinderen en ook niet met haar kleinkinderen. Tot 1982 op de verjaardag van achterkleindochter Grace besluit ze haar verhaal te delen met haar. Om Grace te helpen en omdat haar verhaal nooit vergeten mag worden.
Het verhaal speelt zich af in twee tijdlijnen in 1912 en in 1982. Het wordt vanuit verschillende oogpunten verteld wat ik erg fijn vond. Ook de afwisseling van heden en verleden verliepen vloeiend. Vooral als het verhaal even heel heftig werd was het prettig om even uit die emotie gehaald te worden. Soms stopte een hoofdstuk midden in zo een heftige emotie of gebeurtenis waarna je eigenlijk verder wil lezen, maar het op het hoogtepunt stopt. En er verder op ingaan eigenlijk helemaal niet mooi is. Ik denk dat dat één van de krachten is van dit verhaal. Je wordt zo meesleurd in het verhaal van Maggie in de geschiedenis van de Titanic. Dan echte diepgang in details of emoties niet nodig is. Ook de verbeeldingskracht die het verhaal me gaf was aanzienlijk. Misschien omdat ik de film ook gezien. Maar ik kon me het hele verhaal visualiseren alsof ik van dichtbij mee kijk alsof ik ook echt daar was. Ik voelde de emoties die de mensen daar ook gevoeld moeten hebben. Dat klinkt misschien raar maar als een verhaal dit over kan brengen dan weet je gewoon dat het een goed verhaal is. Ik heb vaak genoeg een brok in mijn keel gehad tijdens het lezen en waterige ogen. Tegen het einde kon ik het ook niet meer droog houden en rolde de tranen over mijn wangen tijdens het lezen. Ik leefde zo intens mee met de personages in het verhaal. En wenste dat sommige dingen anders waren geweest, het is juist mooi dat er niet altijd gebeurde wat ik verwacht had. Ik vind dat Hazel de personages echt sterk en krachtig heeft neer gezet.

Een kleine spoiler ik ben/was net zoals die Amerikanen zo iemand die de naam Séamus niet kon uitspreken. Ik wilde het steeds opzoeken maar vergat het na het lezen ook weer. (Voel me nu wel een klein beetje dom, omdat ik het had kunnen weten)

Hazel heeft dit boek gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen. Daar kwam ik op het einde van het boek achter toen ze daar iets over schreef.
Het verhaal is gebaseerd op de waargebeurde geschiedenis van 14 Ierse emigranten uit Addergoole, County Mayo, Ierland die meevoeren op de Titanic in 1912. Slechts 3 jonge vrouwen overleefde de ramp.