Recensie van Samuel Bjørk’s boek "De laatste ochtend", door Carina

"De laatste ochtend" is het vervolg op "Sneeuwwit", dus speelt zich af vóór het boek "De terugkeer van Mia".
Als je dit niet van tevoren weet, kan het verwarrend zijn. Omdat in "De terugkeer van Mia" herinneringen opgehaald worden aan gebeurtenissen die pas in "De laatste ochtend" plaatsvinden.
Maar toch zat ik na het eerste hoofdstuk weer helemaal “in het verhaal”. De spanning bouwt zich steeds verder op. Een wanhopige race tegen de klok. Kunnen ze het beoogde volgende slachtoffer op tijd vinden, aan de hand van hints die de dader bij zijn eerdere slachtoffer achterlaat, voordat de volgende bom afgaat?
Ik werd steeds nieuwsgieriger naar de dader: wat drijft hem om tot deze moorden te besluiten?
Heel veel waarom-vragen: waarom zijn de slachtoffers de slachtoffers? Zijn ze willekeurig, of doelbewust gekozen? Waarom dit speciale tijdstip, wat wil de dader hiermee zeggen?
Waarom zoekt de dader de journalist Jessica Blomqvist uit?
Lukt het het team om de dader te pakken?

In mijn achterhoofd wist ik wel dat het fictie is, maar toch voelde ik de spanning of ze wel op tijd waren om de dader op te pakken voordat de volgende bomgordel ontplofte.

De schrijver weet de spanning heel goed op te bouwen, maar ook mijn aandacht vast te houden. Waar ik het boek "De terugkeer van Mia" in eerste instantie niet doorkwam en pas op het laatst (de laatste 2 hoofdstukken) in de verhaallijn gezogen werd, zat ik bij dit boek meteen in het eerste hoofdstuk in het verhaal. En opgelucht dat de schrijver gelukkig niet zijn bekende schrijfstijl verloren heeft.