inktzwart hart is als kerst

Uiteraard heb ik lang uitgekeken naar “de nieuwe” cormoran en robin. Eenmaal in huis lagen daar 1200 bladzijden leesplezier op me te wachten. Een week kerstvakantie begon dus kom maar op! Hoe zou het met ze gaan?, zou het nu dan toch eindelijk? En wat zullen ze meemaken? De verwachtingen waren torenhoog na het lezen van de voorgangers. galbraigth is in staat om de hoofdpersonen tot leven te wekken,zodanig dat je als lezer( althans dat heb ik) bijna denkt dat je ze echt kent.
In dit boek wordt je ondergedompeld in de schijnwereld van internet, games en social media. Daarmee maakt Galbraight het zich niet makkelijk. En ook als lezer moet je flink aande bak: veel verhalen naast elkaar, aliassen en zijverhalen. Daarmee is het soms net te veel, en daarmee komt mijn vergelijking met de kerst: je verlangt ernaar, op het moment zelf is het eigenlijk vaak druk/ verplichting/veel en nadien is het een prachtige kerst geweest. Zo ook dit boek. Natuurlijk moét het uit, lees je door, zelfs als het als ploeteren voelt en baal je als het weer uit is. Rest je de kerstversiering op ruimen en je weer realiseren dat je zeker weer een jaar moet wachten.
Ik vind het niet de beste uit de reeks maar het respect voor haar schrijfstijl en plotuitwerking is gestegen. Wat een klus moet dat geweest zijn.
Mijn romantische hart had nog wel iets meer gevoed willen worden, maar wie weet in het volgende deel….