Bewustworden Loslaten Groeien Verwerken Helen

Ik heb het boek, Een jas te ver, van Doret Voulon gelezen.
Ik vind het een mooi geschreven boek.
Het boek leest als een inkijkje in een voor de buitenwereld misschien verborgen wereld. Achter iedere voordeur van ons schuilt wel een verhaal. Geschreven om de mensheid bewust van de andere voordeur te maken ? Geschreven om trauma’s te verwerken ? Geschreven als aanklacht tegen een (de) kerk ? Geschreven als aanklacht tegen de overheersende mannelijke testosteroncultuur ? Het aan de kaak stellen van een incompetente overheid ? Een inefficiënt zorgstelsel ? Mensen met hun kortzichtigheid en veel te grote ego’s. !?
Een hele serie levensverhalen komen in het boek bijeen. Inhoudelijk is het nogal veel. Het boek leest voor mij daardoor wat overladen. Er komen heel veel ongewenste situaties aan de orde vanuit vele perspectieven beschreven. Waarschijnlijk is het boek bedoeld om een heleboel aanhoorde- of zelf doorleefde levenservaringen ergens te willen opschrijven. Om de ander er bewust van te maken. Om het te delen, van je af te schrijven, te kanaliseren, en misschien wel ergens een plek te geven / te verwerken. Dat is heel knap gedaan.
Ook het feit dat er zaken als de spiritualiteit van het heelal, de waarde van (voorspellende) dromen enz. worden beschreven en in het alledaagse realiteit worden geplaats, kan voor veel mensen een eye-opener zijn. Een bevestiging dat men soms gewoon op intuïtie mag leven en mag vertrouwen en koers mag bepalen. Dat er gidsen aan de andere kant met ons mee leven, ons leven mede sturing geven en onze paden effenen.
Ik hoop dat het voor veel vrouwen een erkenning mag zijn voor de positie waarin het vrouw-zijn hen af en toe brengt of gebracht heeft. Ik hoop dat veel vrouwen er herkenning en steun in mogen vinden. Ik hoop dat het boek een bewustwording mag zijn voor al die mannen die zich buitensporig en ongewenst en met veel te grote ego’s laten gelden. Al betwijfel ik tegelijkertijd ook of die categorie mannen dit soort boeken zullen lezen.
Al met al dus een mooi boek. Veel diepgang. Veel invoelende momenten. Veel gedeelde emoties. Veel om over na te denken. Veel om nog eens op te kauwen. Ik denk dat het een boek is dat geschreven moest worden. En tegelijkertijd een boek dat gelezen moet kunnen worden. Fijn dat dit boek er nu is. Dus: Lezen maar !
Caspar Rodijk