Een sterk boek.

Vanaf de cover kijkt hij je aan : een oudere man, diepe groeven in het gezicht, nogal onverzorgd. Zo iemand was oom Daniël, want je kijkt niet naar een portret van hem.
Oom Daniël werd vermoord op zijn boerderij door een jeugdbende. Zij wilden zijn geld pleegden de overval en staken later ook de hoeve in brand.
De auteur schetst uitvoerig het karakter en de leefstijl van zijn oom Daniël en dat van elk van de leden van de jeugdbende, met aandacht voor hun persoonlijke geschiedenis.
Ook het proces voor het Hof van Assisen wordt nauwkeurig verteld. De auteur vertegenwoordigt hierin de burgerlijke partij.
Je krijgt het gevoel dat de auteur vragen heeft bij de strafmaat, maar het er over het algemeen mee eens is.
Na de veroordeling houdt het boek niet op, maar gaat de auteur nog het gesprek aan met de veroordeelden. Hier voel je toch iets wrangs : de belofte van de jongeren om mee te betalen aan een grafsteen voor oom Daniël, wordt niet ingelost zoals verwacht.
Dit is zonder meer een knap boek dat tot denken aanzet en thema’s aanreikt die de lezer zich ongemakkelijk laat voelen. Hoe gaan we om met hangjongeren en hun problematiek? Hoe gaan we om met mensen die wat zonderling zijn? Hoe kan het dat iemand een week dood in zijn huis kan liggen zonder dat iemand dat vreemd vindt? Hoe gaan we om met misdaad en straf?
Een sterk boek.