En daar kwam ze eindelijk, met het mes.

Ik heb dit boek gelezen nav een tip/recensie.
Het duurde lang voordat het verhaal op gang kwam en voor mij echt vorm kreeg. De wisseling van perspectieven en ook de niet duidelijke richting maakte het rommelig en traag. Maar ik dacht: iedereen is zo jubelend over dit boek en het is jaren geleden dat ik een boek gelezen heb, misschien ligt het aan mij en heb ik het lezen verleerd? Doorzetten!

Ik kwam niet goed door het boek, en legde het boek al snel aan de kant omdat het verhaal me niet pakte. Ik dacht steeds na een aantal pagina’s wat heb ik nu gelezen? Waar gaat dit naartoe.

In de auto luisterde ik dan toch maar verder; zo kwam ik door de hoofdstukken heen. Het laatste hoofdstuk heb ik gelezen. Het einde was wel de moeite waard. Er gebeurde eindelijk iets wezenlijks tussen moeder en dochters.