Heftige scènes

Een erg goed boek.
Verhalen van een Amishvrouw en haar zoon en van een donker meisje uit het zuiden en haar moeder worden allemaal verteld. Het meisje en haar moeder komen uit het zuiden. Het is 1956. De discriminatie van zwarte mensen het noorden lijkt even erg te zijn, alleen net iets minder zichtbaar.
Het diepe verdriet van het meisje en haar moeder drijft hen uiteen, omdat de moeder haar dochter de schuld geeft van de dood van het kleine broertje. Het meisje is het daar helemaal mee eens.
En ondertussen heb je een Amishvrouw die jaren geleden een miskraam heeft gehad en vanaf dat moment stil is blijven staan. Dat dreigt ook bij de moeder van het net omgekomen kind.
Er komen heftige scènes in voor, ik zat regelmatig op de bank te huilen. Zaken blijken vaak ook anders te liggen dan de lezer oorspronkelijk denkt.
Mooi, echt mooi.