Een boek dat verplícht zou moeten zijn om te lezen

Veel mensen willen vrede, maar weten niet hoe. Dit boek is een toegankelijke manier om meer te leren over vrede. Het ligt in het verlengde van ‘Vrede kun je leren’ van David van Reybrouck, maar biedt een bredere benadering van het onderwerp. Het boek is relatief dun, wat denk ik veel mensen zal aanspreken, omdat we nu eenmaal in een drukke wereld leven. Een ander aspect dat mijn aandacht trok was het gender van de auteur. Het non-fictie domein wordt helaas nog niet zoveel bezet door vrouwen; al helemaal als het om onderwerpen als politiek en oorlog gaat. Ik vond het verfrissend om een boek over zo’n belangrijk thema tegen te komen met een vrouwelijke auteur. Koevoets heeft ontzettend veel kennis en expertise op het gebied van vrede. En hoewel veel van de inhoud voor mij al bekend was, denk ik dat dit boek een aangename introductie tot vredesopbouw is. Het boek is verdeeld in vier componenten. Waarbij je kloksgewijs van innerlijke vrede groeit naar internationale vrede. Koevoets deelt onder andere haar persoonlijke ervaringen in de Westelijke Jordaanoever; dit zijn soms indringende dialogen die doen beseffen hoe significant thema’s als vrijheid, empathie en begrip zijn. De genoemde voorbeelden raakten mij echt. Na 50-75% vind ik persoonlijk de inhoud vooral herhaling uit de eerdere hoofdstukken, wat niet per se slecht of goed is; maar je moet liggen als lezer. Ik vind het schrijnend hoe dit soort boeken het onderspit delven ten opzichte van lectuur en populaire fictie. Om Koevoets te parafraseren; ‘veel mensen zien niet in hoe slecht de wereld ervoor staat, door hun eigen privilege of kunnen niet zien hoe zij bij kunnen dragen aan een mooiere wereld’. En ik hoop echt dat dit soort kennis nét zo verplicht wordt als hoofdrekenen of schrijven. Want iedereen kan, hoe klein dat ook is, bijdragen aan een vreedzamere wereld. En dat begint bij het lezen van dit soort boeken.

Ik vond het jammer dat Boekscout mij een PDF als recensie-exemplaar heeft verstrekt. Dit bood geen mogelijkheid tot annoteren en navigeren op mijn e-reader; iets wat ik als recensent erg fijn vind. Daarom heb ik de PDF geconverteerd naar KEPUB-formaat. Helaas resulteerde dit in een verschrikkelijke opmaak met overal verspringingen, onderbrekingen van voetnoten midden op pagina’s. Als lezer zul je hier niet mee te maken krijgen, aangezien er geen e-book gepubliceerd is. Over het fysieke boek kan ik geen uitspraken doen in deze recensie.