Tweede boek syndroom

Kleine spoilers, dus niet verder lezen als je bepaalde dingen niet wil weten!

Dit boek had echt last van het tweede
boek syndroom. Het was 600 pagina's aan opvulling. Poppy deed er heel lang over voordat ze eindelijk kon toegeven dat ze mega verliefd is op Casteel en er waren zoveel intieme scenes terwijl ze nog steeds volhield dat ze hem haatte. Ik vroeg me echt af waarom Kieran opeens bij een aantal seksuele scenes werd betrokken (was niet nodig) en ik kon sommige toevoegingen gewoon echt niet aan. Het had zomaar 300 pagina's korter kunnen zijn en dan had je niks belangrijks gemist. Alleen op het einde werd het wat spannender en dat is ook de reden waarom ik toch doorga met lezen. Maar dit boek was echt pijnlijk. Ik hoop echt dat de serie nog gered wordt in de volgende boeken!