Ongeveer wat ik verwachtte

Ik ben niet de aangewezen lezer voor het boek van Jan Wolter, omdat ik al veel weet over het onderwerp door mijn promotieonderzoek van 25 jaar geleden; het boek is - verwacht ik - bedoeld voor mensen met iets minder achtergrondkennis.

Waarom ik het toch gelezen heb, is omdat Jan Wolter een klasgenoot van me was op de schrijversacademie. Ik was benieuwd. Wat ik erg goed vind aan het boek, zijn de sprekende voorbeelden die je bijblijven. Het Parijs-voorbeeld herinnerde me aan de keer dat we een weekend naar de Franse hoofdstad gingen. We hadden realistische verwachtingen, dus gingen we vroeg naar het Louvre om de ergste drukte voor te zijn. Aangekomen, bleek er een demonstratie gaande; niemand kon het museum in. We wachtten een half uur en net toen we de moed wilden opgeven, brak de demonstratie op en konden we naar binnen. Maar weinig mensen hebben ooit in een zo rustig Louvre rondgelopen, denk ik. Wie had dat verwacht?

De lange opsommingen hadden van mij wat minder gemogen, maar verder een prima boek voor mensen die beter over hun verwachtingen willen nadenken.