Zo ontroerend maar ook zeer respectvol. Ik ben weer van poëzie gaan houden.

Adriaan van Dis is auteur en televisiepresentator, hij schreef boeken zoals Zachtheid en een warm omhelzen en Indische duinen. Hij ontving de Constantijn Huygensprijs voor zijn hele oeuvre. De Indische oorlogsgeschiedenis van zijn ouders speelt een rol in een aantal van zijn boeken.

In Alles voor de reis draait het verhaal om een vrouw die ongeneeslijk ziek is, Eefje. Haar partner kijkt soms samen, soms alleen terug op een bewogen leven. Ook het feit dat er altijd ‘de Ander’ op de achtergrond is maakt dit boek heel speciaal. Van Dis laat in het midden of het fictie of non-fictie is wat er geschreven is maar hij beschrijft op een onthullende manier hoe er diverse relaties kunnen zijn. Ook binnen een relatie. Dat zorgt voor een vleugje geheimzinnigheid, wat geeft de auteur bloot over zijn eigen leven?

De beschrijving van de laatste reis en het naderen van het einde van Eefje wordt maakt het boek aangrijpend waardoor ik het af en toe echt even weg moest leggen om later toch weer gretig verder te lezen. Eefjes naam is de enige die genoemd wordt.
Hoe mensen kunnen opbloeien tijdens de verschillende reizen in hun leven en dan het einde voor hun ogen moeten zien. Hoe richt je deze periode in? Eefje kiest voor een hospice omdat dan ‘de Ander’ ook langs kan komen.
Zo ontroerend maar ook zeer respectvol. Juist door sommige dingen niet te benoemen zijn ze nog meer aanwezig.
De lezer moet houden van een wat poëtische schrijfstijl en een boek dat is geïllustreerd door bekende en minder bekende gedichten. Die niet meer snel vergeten zullen worden. Gelukkig zit er achter in het boek een literatuurlijst. Mijn liefde voor poëzie is door dit boek weer opgelaaid. Wat heb ik genoten van de sfeer, de ontroering en de mooie woorden.
Fijn om rustig op mijn moment gelezen te hebben.