In formule 1 taal: een DNF

Dit boek zou anekdotes kunnen vertellen over het leven van Olav Mol met de formule 1. Tenminste, dat zou je denken bij het lezen van de titel. In plaats daarvan is het een verzameling verhaaltjes geworden die zijdelings iets met dit thema te maken hebben. Geen van deze verhaaltjes is interessant, en evenveel verhaaltjes zijn goed geschreven. De schrijver mag dan veel passie voor de sport hebben, en al heel lang aan de zijlijn meekijken, maar de droge, kinderlijk geschreven, stukjes uit dit boekje weten deze passie niet over te brengen. De hoofdstukken over de tragische gebeurtenissen in het persoonlijke leven van de schrijver zijn door de inhoud wat aangrijpender, maar horen in dit werk niet thuis. Tot slot zijn de medische beschouwingen over verschillende ziektes niet alleen niet op zijn plaats in dit boek, maar door hun onjuistheid ronduit gevaarlijk voor de lezers die het serieus nemen.