het boek of de film?

Het boek staat al geruime tijd op mijn lijst om nog te lezen, nog maar niet te spreken over het feit over hoe lang hij al bij me in de kast staat. Eindelijk tijd om het boek eens uit de kast te trekken en er in te beginnen.
Eigenlijk lees ik nooit boeken waarvan ik de verfilming al van heb gezien, alleen is het bij deze serie zo dat het laatste deel niet verfilmd is en ook niet meer verfilmd gaat worden. Er is wel sprake geweest van een serie om fans toch nog blij te maken. Aangezien het voor mij ervoor zorgde dat ik geen afsluiting kreeg voor deze serie, heb ik besloten om de boeken te kopen en gewoon heerlijk te lezen.

Voor diegene die de boeken niet kennen, hier een korte samenvatting van deel 1:
Futuristisch Chicago. De wereld van de zestienjarige Beatrice Priori is opgedeeld in vijf facties. Elke factie staat voor een bepaalde waarde: Oprechtheid, Zelfverloochening, Onverschrokkenheid, Vriendschap en Eruditie. Ieder jaar moeten alle zestienjarigen kiezen bij welke factie zij de rest van hun leven willen horen. Voor Beatrice betekent dit dat ze een keus moet maken tussen haar familie en haar ware identiteit. Haar beslissing verrast iedereen, vooral haarzelf.

Wat ik al eerder aangaf, is dat ik de film al gezien heb. Wat ik toch weer merk is dat ik zoveel meer kan genieten van een verhaal als het in boekvorm is dan van een film. Bij het lezen van het boek was het alsof er weer een complete nieuwe wereld voor me open ging: alle extra emoties en je Eigen fantasie die heerlijk de vrije loop met je kunnen gaan. Het komt allemaal veel natuurlijker en daarmee heftiger over dan tijdens het kijken van een film. Juist omdat bij het kijken van een film dingen weg gelaten worden, maar ook omdat er natuurlijk al dingen vooraf zijn bepaald: zoals het kiezen van de auteurs. Als je eerst een verhaal leest dan heb je zelf nog in bepaalde mate keuze over hoe je een personage voor je ziet of hoe je de omgeving ziet.

Zowel van de film als van het boek heb ik genoten. Het verhaal trekt aan en het is makkelijk weg te lezen. Wat ik alleen soms wat misplaatst vind is dat de meeste personages rond de 16 zijn en ik dit nogal eens vergeet. Soms vind ik het lijken, mede dankzij wat de personages doen en ondernemen, alsof ze ouder zijn. Wat ik daarnaast ook merk is dat ik me soms een beetje irriteer aan het feit dat ik eerst de film gezien heb. Dat geeft me minder motivatie om te lezen, maar dat heeft verder niks met het verhaal zelf te maken.

Een iets wat korte recensie, maar zeker wel een leuk boek om te lezen. Wel aan te raden voor echte Young Adult. Ik vind het een leuk boek om te lezen, maar ik denk dat ik er nog meer van genoten zou hebben als ik wat jonger was geweest. Ik zou het boek daarom ook eerder aanraden voor jongeren rond de 18 a 20 jaar.