Superpowers, don't always make you a superhero

Een wereld zonder volwassenen.

De net 15 jarige Sam Temple moet plots als volwassene handelen, terwijl hij zelf nog maar een kind is. En dit vraagt een zware prijs van hem. Voor alles komen de kinderen bij hem. Of ze een bepaalde video mogen zijn, van wie een hond is. Toch houdt hij zich staande. Ook met de nieuwe problemen die zich voordoen in de FAKZ met een dreigende strijd tussen de 'freaks' en de 'normalo's'.

Sam, de hoofdpersoon, gaat door diepe dalen en over hoge bergen, hij moet genoeg voedsel zien te vinden voor iedereen, terwijl hij er gelijk voor moet zorgen dat niemand ten prooi valt aan de moordzuchtige wormen. Verder moest Sam vechten tegen zijn tweelingbroer Caine en Drake die proberen de kerncentrale in het gebied te overmeesteren. Uiteindelijk moet hij zelf samenwerken met Caine om de gevaarlijke, nucleaire monster Gaiaphage, die in de mijnen leeft, te vernietigen.

De personage van Sam was in mijn ogen goed ontwikkeld. Je kon hem zo voor je zien met al zijn problemen. Het geheel van zijn problemen kwam geloofwaardig over. De problemen waarmee hij te kampen had, zouden zelfs voor een volwassene al te zwaar zijn, dus zeker voor een jongen van net 15.

Het einde viel wat tegen. Iedereen kwam er redelijk goed vanaf, terwijl een aantal van hen toch bijna dood waren. Had verwacht dat een van hen, Edillo, Dekka of Wind het niet had overleefd.

Het verhaal had soms een slepende tempo.

Uiteindelijk gaat het om een groep kinderen die verkeerde beslissingen hebben genomen

“Superpowers, don't always make you a superhero. - Duck”