Ongelooflijk en te absurd voor woorden

Dat dictators van alle windstreken hun zogenaamde 'recht' laten gelden is overal bekend. Muamar Khaddafi gebruikte seks om overmacht te krijgen en te houden. Nadat zijn bewind over was, werd steeds meer bekend over zijn werkwijze, waarbij hij zijn hele administratieve systeem inzette om vrouwen naar zijn bed te lokken. Vrouwen met macht en 'normale' mooie meisjes. Schoolbezoeken waren daarin niet ongewoon. En de uitverkorenen werden naar de dictator gebracht, onder valse voorwendselen. Net als Soraya, die in dit boek haar verhaal vertelt, worden de meisjes/vrouwen verkracht en hebben geen enkele mogelijkheid dat te bevechten, niet tijdens de daad en niet erna. Niemand zou hun verhaal geloven, of hun steunen als zij naar buiten zouden treden met wat er was gebeurd. Het is ongelooflijk dat de vrouwen die dit overkwam ook binnen hun familie geen uiting aan het gebeurde konden geven. De verkrachting was niet hun schuld, maar omdat de eer van de familie aangetast was, zouden ze zonder pardon door bijvoorbeeld haar broer(s) vermoord worden om de eer van de familie te herstellen. Te absurd voor woorden. In het tweede deel van het boek gaat Annick Cojean verder in op wat er allemaal omheen gebeurde, of probeerde in ieder geval dat zo helder mogelijk te krijgen, om deze situatie in stand te houden. Zelfs na de dood van de dictator bleven de meeste lippen op elkaar. Duizenden levens verwoest door de machtswellust van een enkeling.