Lezersrecensie
Is Debbie wel zo lief?
Wat is het weer heerlijk om in een nieuw verhaal van Freida MCFadden te duiken. Deze psychologische thriller neemt je heerlijk mee in de gedachten van Debbie en haar naasten waar een zaak de hoofdrol speelt, wraak nemen.
We maken kennis met Debbie Mullen, een luisterend oor voor duizenden lezeressen van haar adviescolumn Lieve Debbie’. Ze troost vrouwen die worden genegeerd door hun partners, vernederd of mishandeld, en wijst hun behoedzaam de weg naar een beter leven.
Maar Debbie slaat een andere weg in als haar eigen leven uit de hand dreigt te lopen. Ze is haar baan kwijt, haar dochters gedragen zich vreemd en haar man volgt ze met een trackingapp waaruit blijkt dat hij niet altijd op de plek is waar hij zegt te zijn. Debbie is dan ook klaar met geduldig en verstandig zijn. Het is nu tijd om haar eigen advies op te volgen. Het is tijd voor wraak.
Wat ik een heerlijke en toepasselijke uitspraak vindt is “Ik werp nog een laatste blik op mijn tuin, om zeker te weten dat hij er perfect uitziet. Het is een prachtige mengeling van felroze, rode en paarse bloemen. Toen de journalist me naar de soort vroeg, antwoorde ik dat het anemonen waren. Daar lijken ze inderdaad ook op, maar ze zijn het niet.”
Deze zinsgedachte van Debbie vormt voor mij de essentie van dit boek. Jezelf heerlijk verliezen in een verhaal dat aan het begin wat oppervlakkig overkomt maar langzaam steeds meer twisten en plots krijgt.
De indeling van de hoofdstukken met steeds andere gedachtegangen van Debbie, haar man Cooper en haar vriendin Harley zorgen ervoor dat je steeds dieper in het verhaal komt en het lekker fijn doorlezen is. Ik vind dit zelf een vrij prettige leesstijl waardoor je makkelijker op een later tijdstip door kunt lezen zonder dat dat je weer even moet terugbladeren hoe zaken ook alweer in elkaar steken.
Zou ik het naar mijn maatstaven een psychologische thriller noemen? Nee dat wellicht niet maar Debbie zorgt wel voor een verhaal met veel psychologische gedachtegangen die je soms laten lachen maar altijd wel boeiend genoeg blijven om verder te lezen.
Het is dan ook de typische Freida MCFadden stijl die we ook gewend zijn uit haar eerdere boeken. Zaten daar soms betere verhalen tussen, dat wel, maar desondanks heb ik echt genoten van dit boek. Wat mij betreft zeker een aanrader waarin jij ook jezelf de vraag mag stellen is onze lieve Debbie werkelijk wel zo lief?
Ik geef Lieve Debbie dan ook 4 sterren omdat het nog lang in gedachten is blijven hangen en ik nog steeds een glimlach op mijn gezicht krijg als ik aan haar denk en de adviezen die ze geeft.
We maken kennis met Debbie Mullen, een luisterend oor voor duizenden lezeressen van haar adviescolumn Lieve Debbie’. Ze troost vrouwen die worden genegeerd door hun partners, vernederd of mishandeld, en wijst hun behoedzaam de weg naar een beter leven.
Maar Debbie slaat een andere weg in als haar eigen leven uit de hand dreigt te lopen. Ze is haar baan kwijt, haar dochters gedragen zich vreemd en haar man volgt ze met een trackingapp waaruit blijkt dat hij niet altijd op de plek is waar hij zegt te zijn. Debbie is dan ook klaar met geduldig en verstandig zijn. Het is nu tijd om haar eigen advies op te volgen. Het is tijd voor wraak.
Wat ik een heerlijke en toepasselijke uitspraak vindt is “Ik werp nog een laatste blik op mijn tuin, om zeker te weten dat hij er perfect uitziet. Het is een prachtige mengeling van felroze, rode en paarse bloemen. Toen de journalist me naar de soort vroeg, antwoorde ik dat het anemonen waren. Daar lijken ze inderdaad ook op, maar ze zijn het niet.”
Deze zinsgedachte van Debbie vormt voor mij de essentie van dit boek. Jezelf heerlijk verliezen in een verhaal dat aan het begin wat oppervlakkig overkomt maar langzaam steeds meer twisten en plots krijgt.
De indeling van de hoofdstukken met steeds andere gedachtegangen van Debbie, haar man Cooper en haar vriendin Harley zorgen ervoor dat je steeds dieper in het verhaal komt en het lekker fijn doorlezen is. Ik vind dit zelf een vrij prettige leesstijl waardoor je makkelijker op een later tijdstip door kunt lezen zonder dat dat je weer even moet terugbladeren hoe zaken ook alweer in elkaar steken.
Zou ik het naar mijn maatstaven een psychologische thriller noemen? Nee dat wellicht niet maar Debbie zorgt wel voor een verhaal met veel psychologische gedachtegangen die je soms laten lachen maar altijd wel boeiend genoeg blijven om verder te lezen.
Het is dan ook de typische Freida MCFadden stijl die we ook gewend zijn uit haar eerdere boeken. Zaten daar soms betere verhalen tussen, dat wel, maar desondanks heb ik echt genoten van dit boek. Wat mij betreft zeker een aanrader waarin jij ook jezelf de vraag mag stellen is onze lieve Debbie werkelijk wel zo lief?
Ik geef Lieve Debbie dan ook 4 sterren omdat het nog lang in gedachten is blijven hangen en ik nog steeds een glimlach op mijn gezicht krijg als ik aan haar denk en de adviezen die ze geeft.
1
Reageer op deze recensie
