Haymitch meest tragische winnaar van de Hunger Games!

Ademloos uitgelezen. Hardop gelachen (Maysilee - mijn spirit animal) - hardop gehuild.
Je weet waar je aan begint want je weet wat er in de Arena gebeurt maar Dageraad boven de boete verleidt je om alles opzij te zetten en door te lezen.

Het begint met de kwartskwelling, dubbel aantal tributen. Haymitch is 16 en verliefd op Lenore Dove. Door onvoorziene pech wordt Haymitch een van de vier tributen van district 12. Als je feitelijk al dood bent, waarom niet een statement maken tegen het onmenselijke beleid van president Snow.
Snow is in Dageraad boven de boete vleesgeworden macht en manipulatie en Haymitch krijgt na een incident een duidelijk plaatje voorgeschilderd; je volgt het programma en je geliefden kunnen veilig doorleven (zonder jou natuurlijk). Maar Haymitch heeft Lenore Dove ook beloofd geen dageraad meer boven de boete.

Literaire referenties (kraai Edgar Allen Poe) en quotes van onder andere David Hume zijn een glimmer van hoe goed, diep, en wreed dit boek is. Uiteindelijk geen licht verhaaltje maar een diepgewortelde haat tegen een regime, onderdrukking, manipulatie en de honger spelen.

Aanrader om in je eentje in de winter te lezen, Haymitch is met reden als dieptragische, getergde alcoholist geeindigt.