Roman over een disfunctioneel gezin

Dit boek gelezen in een leesclub van Hebban, dus we hebben uitgebreid gediscussieerd over dit boek.
Allereerst over de schrijfstijl, die is zeer toegankelijk met korte zinnen en nauwelijks moeilijke woorden. Ook de hoofdstukken zijn kort en in de subtitel staat vanuit welk personnage dit hoofdstuk wordt geschreven. Dit gevoegd bij 'maar' 220 pagina's, maakt dat het boek in een mum van tijd uit is (we hebben veel langer het boek besproken als dat ik erin las - dat is wel gebruikelijk in een leesclub maar hier was dat wel een heel groot verschil). Het bespreken van het boek heeft me wel nieuwe zichtpunten opgeleverd, maar ik blijf toch met een gevoel zitten dat het niet af is. Voor mij leidde het niet naar een voldoende conclusie of eindsituatie. Wat mij betreft had het ook eerder in de levensfase van dit gezin mogen beginnen. Het verhaal begint met Boris, de zoon van Simon en Heleen, die terug thuis komt wonen omdat zijn leven een pijnhoop is geworden. De moeder Heleen haalt er alternatieve 'gezezers' bij om te proberen Boris wee normaal te krijgen. Dat, maar denkelijk niet alleen dat, leidt tot spanningen tussen Simon en Heleen. Deze spanning leiden bijna tot een scheiding. Probleem is dat in het boek niet duidelijk wordt hoe dit afloopt - het boek stopt te vroeg!
Aardig boek en vooral interressant om er over te discussiëren. Van mij krijgt het boek 3 sterren.