Ik worstel en kom boven.(#2024-31)

Er gebeurt veel in de 24 uur die Martien van Agtmaal in zijn boek ‘Het objectief’ beschrijft over 3 dertigers (David, Brecht en Reaux). Dan hoort er eigenlijk ook nog de vriendin Alexia bij. Al met al niet veel personages, maar toch had ik de nodige moeite om de verschillende persoonlijke eigenschappen van de personages uit elkaar te houden. De manier van schrijven van Martien vraagt van de lezer regelmatig om het verhaal (in gedachte) zelf aan te vullen. Niet alles wordt volledig beschreven, wat blijkbaar niet zo bij mij past. Daarnaast gebeurt er in die 24 uur zo ongelofelijk veel, dat het niet te bevatten is. En dat allemaal op de koudste februari dag (nacht) van 2012. Wat ook niet helpt voor mij is dat één facet van de belevenissen een uit de hand gelopen demonstratie is – die mij doet denken aan de demonstratie vanwege de Israël/Hamas oorlog die te vaak niets meer met demonstreren te maken heeft – pure vandalisme. Ik worstelde echt met deze schrijfstijl (en ook wel het onderwerp). Uiteindelijk nadat ik het boek uit had en het had laten bezinken, toch weer blij dat ik dit gelezen heb al is het om te beschouwen als een LEWA-boek. Ik zal niet gauw weer een boek van Martien van Agtmaal oppakken.
P.S. Dit boek mogen lezen als lezersjury voor de Hebban debuut prijs, mocht mijn recensie plaatsen nadat de shortlist bekend was gemaakt.