Platonische liefde ten top (#2024-28)

Een heel bijzondere plot, bizar maar daarom wel heel origineel.
Je zult maar een relatie met je printer aangaan. Sterker nog die printer heeft ook nog eens het vermogen om jou te volgen, hoe ver je ook van hem vandaan bent. Die printer volgt meerdere mensen uit jouw omgeving.
Het is natuurlijk fictie pur sang, en niet erg realistisch, Reden dat het dan toch weer interessant is. Fien Veldman weet je aandacht er op een juiste manier bij te houden en je gaat echt over die printer als een persoon denken. Wat ook bijzonder in dit boek is, is dat Fien geen namen noemt, daar waar ze er bijna niet aan ontkomt om een naam te noemen zet ze dat tussen haken [naam]. Dat vind ik persoonlijk dan weer wel minder, ik heb namen nodig om me met de personages te kunnen vereenzelvigen. Ondanks dat de plot mij voor het lezen niet aansprak geef ik het na het ‘moeten’ lezen toch een ruime voldoende.
P.S. Dit boek mogen lezen als lezersjury voor de Hebban debuut prijs, mocht mijn recensie plaatsen nadat de shortlist bekend was gemaakt.