Heerlijk, de tuin in

De geheime tuin; ruim 30 jaar gelezen heb ik het meerdere keren voorgelezen aan de kinderen.
En nu…. Herlees ik het. Sowieso moest ik even afkicken van een geweldig grote-mensenboek en dan werkt voor mij een kinderboek uitstekend. Dat het juist dit kinderboek werd, komt door Anna van onze leesclub. Toen we vorig jaar Lampje bespraken, merkte Anna op dat het haar zo aan ‘De geheime tuin ‘ deed denken. Ik kon dat niet direct plaatsen, maar nu weet ik precies wat ze bedoelt. Ongetwijfeld heeft ook Annette Schaap zich laten inspireren.
Ik start het boek als ook in mijn tuintje de bolletjes hun knopjes weer opsteken. Alleen dat al. Het fijne is dat de kinderen zo geloven in de weldaad van het tuinieren en het buiten -zijn. Hier voel ik me ook erg door geïnspireerd. Juist in een periode waarin verschillende mensen voorzichtig laten doorschemeren dat het misschien niet helemaal goed komt met mijn gezondheid. Ik laaf me aan het vertrouwen van de kinderen uit het boek. Heerlijk!
Meer verklap ik niet, ik gun iedereen de eigen (her?)ontdekking van dit pareltje uit de kinderliteratuur.